insânlar mı İslâmiyyeti yeniden tedkík ederek doğru olarak anlayacaklardır! Heyhât! Hangi insáf sáhibi böyle bir hurâfeyi kabûl eder? Farz-ı muhâl, hakíkat-ı hâl böyle olsa, o zamân bugüne kadar İslâm dîni yanlış anlatılmış ve ümmet-i Muhammediyye (asm) da dalâlette kalmış demektir. El-ıyâzü billâh! 

Hem nüzûl-i Ísâ (as) hakkındaki hadîsler, şâyet zayıf veyâ mevzú‘ hadîs ise, bu konu nasıl akídeye girmiştir? Zîrâ, bir mes’elenin akídeye girebilmesi için sübûtu, delîl-i kat‘í ile sâbit olmalıdır. Ya‘nî, hakkında ya bir âyet veyâhúd mütevâtir veyâ sahîh bir hadîs bulunmalıdır. Zîrâ, dînde mevcûd olan her mes’ele ile alâkalı bir veyâ bir kaç hadîs mevcûddur. Çünkü, İslâmiyyet, Resûl-i Ekrem (asm)’ın akvâl, ef‘ál ve ahvâlinden çıkmıştır. Bütün evâmîr ve nevâhî-yi İlâhiyyenin birinci muhátabı, şübhesiz zât-ı Risâlet (asm)’dir. Hâlbuki, Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle semâdan yeryüzüne ineceğine dâir hadîsler bir kaç tâne değil; yüzden fazladır. Hem de bu hadîslerin bir kısmı sahîh, bir kısmı da mütevâtirdir. Buna rağmen nüzûl-i Ísâ (as)’ı akıldan uzak görüp redd edenler, ancak bâtıl bir fikre saplanmışlardır. Bu bâtıl fikrin menbâı da, İslâmiyyeti bozmak için çalışan o gizli ecnebî komitedir.

Ba‘zı nâdânlar, “Nüzûl-i Ísâ, Hıristiyanların inancıdır. İslâmiyyette böyle bir inanç yoktur” demekle, gûyâ kendilerince İslâma böyle yanlış bir inancın girmesine mâni‘ oluyorlar. Hâlbuki, o kimseler, bu inançlarıyla İslâmiyyetin akídeye girmiş olan bir mes’elesini inkâr etmiş, bâtıl olan Hıristiyanların inancına da tarafdâr olmuş oluyorlar.

Hıristiyanlar, Peygamber Efendimize asırlar boyu hakárette bulunmuş, Hazret-i Ísâ (as)’ı da beşer sıfatından çıkarıp ona ilâh nazarıyla baktıkları hâlde, nasıl olur da Ísâ (as)’ın âhir- 

Lügat: peygamber, muhammed, beşerî, birinc, ediyye, efendi, komite, rağmen, inkâr, âmiyy, şübhe