tümü, Hazret-i Peygamber (asm)’dan iki asır sonra tedvîn edildiğinden hîç bir hadîs mevzú‘ ve yalandan hálî değildir. O hâlde, bir-iki hadîs háric hîç bir hâdise i‘timâd edemeyiz” diyorlar. Neúzü billâh!

Bu müsteşrikler ve onların beşiğinde büyüyenlerin ba‘zıları da hadîslerin râvîlerini ta‘n etmek súretiyle hadîsleri devreden çıkarmak istiyorlar. Hattâ, İbn-i Abbâs, Ebû Eyyûb el-Ensárî, İbn-i Ömer gibi otuza yakın sahâbenin i‘timâdını kazanmış büyük sahâbî Ebû Hüreyre’yi hâşâ kizb ve yalancılıkla ittihâm ediyorlar. Kezâ, takvâ ve hadîs husúsundaki hıfz ve zabt yönünün sağlam olduğu konusunda İmâm Şâfií, İmâm Ahmed b. Hanbel gibi binlerce büyük müctehid ve álimlerin i‘timâdını kazanan ve tâbiínlerin büyüklerinden ve ilk hadîs müdevvini sayılan “İmâm Zührî” gibi pek çok muhaddislere i‘tirâz edip, onlardan gelen hadîsleri redd ediyorlar.

Evet, bu kişiler, “ilmî araştırma” adı altında kendi yalanlarına ve iftirâlarına ilim libâsını giydiriyorlar. Zanlarınca da İslâmiyyetin hakíkatlarını ibrâz etmekle İslâmiyyeti müdâfaa ettiklerini iddiá ediyorlar. Gûyâ onlardan önce hîç bir álim, hîç bir imâm ve hîç bir müctehid, hattâ hîç bir sahâbe bugüne kadar İslâmiyyeti anlamamıştır. Kendilerini, bu işi en güzel anlayıp anlatmakla mükellef görüyorlar. Hâşâ! 

Acabâ, asr-ı saádet insânı olan, sahâbe ile berâber yaşayıp dersini İslâmiyyetin menbâından alan ve kırk sene yatsı abdestiyle sabâh namâzını kılan İmâm A‘zam ve Táûs-i Yemenî gibi dâimâ zühd ve takvâ ile ilim ve ibâdet içinde hayâtlarını geçiren, asırlar boyu bütün Müslümânlara imâm ve muktedâ bih olan bu zevât-ı áliyyeler İslâmiyyeti anlamamışlar da, fitne ve fücûr asrı olan bu asırda yaşayan ve günâhlarla âlûde olan 

Lügat: peygamber, muhaddis, hüreyre, hâdise, hâdis, âmiyy