yanaşmıyorlar. Nitekim, bu hadîsler, mecmûunda ma‘nen mütevâtirdir. Bu hadîslerdeki ma‘nâ ve mefhûm, dîndeki zarûriyyât kısmına girer. Bu kişilerin, ne te’vîle, ne de inkâra aslâ hakları yoktur.”[291]  

Eş-Şeyh Muhammed Nâsiruddîn el-Elbânî der ki:

“Ísâ (as) ve Deccâl hakkındaki hadîsler mütevâtirdir. Onlara îmân etmek, vâcibdir. ‘Bu hadîsler, âhâd hadîslerdir’ diyenlerin sözüne bakıp kanma! Zîrâ, bunlar, bu ilmin câhilleridirler. Bunlardan hîç biri, bu hadîslerin yollarını araştırmamıştır. Eğer bunun araştırmasını yapsalardı, bu hadîslerin mütevâtir olduğunu göreceklerdi. Nitekim, hadîs ilminde şâhid ve mütehassıs olan Hâfız İbn-i Hacer gibi muhaddisler, bu hadîslerin mütevâtir olduklarına şehâdet ederler.

“Gerçekten üzülmek gerekir ki, bu i‘tirâz edenlerin ba‘zıları bu konuda ihtisâsları olmadığı hâlde söz söylemeye cür’et ederler. Bâ-husús bu mes’ele dîne ve akáide taalluk eden bir mes’eledir.”[292]

10) Ebû Hayyân şöyle buyurur:

“İbnü Atiyye der ki: ‘Mütevâtir hadîslere dayanarak bütün ümmet icmâ‘ etmişlerdir ki, Ísâ (as) şu ânda semâda hayâttadır ve âhirzamânda inecek, domuzu öldürecek, haçı kıracak, Deccâl’i öldürecek, adâleti te’sîs edecek ve onun vâsıtasıyla millet-i Muhammed (ümmet-i Muhammed) (sav) kâfirlere gálib gelecek, Beytulláhı hacc edecek, yeryüzünde yirmi dört sene kalacak, bir kavle göre ise kırk sene kalacaktır.’ ”[293]

11) “Et-Tâc el-Câmiu li’l-Usûl” adlı eserde şöyle deniliyor:

Lügat: muhaddis, muhammed, taalluk, atiyye, dürece, millet, inkâr, kâfir, vâcib