O hâlde, nüzûl-i Ísâ mes’elesi, aklen de gáyet ma‘kúldür ve olmaması için hîç bir mâni‘ yoktur. Aksine bütün şartlar ve hâl-i álem, onun nüzûlünü şiddetle iltizâm etmektedir. Çünkü, şu zamânda dîn-i Muhammedî (asm) tezelzüldedir. Müslümânlar her nev‘ zulüm altında inlemektedir. Îmânsızlık ve sefâhet bütün envâıyla hüküm sürmektedir. Rabbimiz ise, had- 

siz rahmet ve şefkat sáhibidir. Elbette o Rabb-i Rahîm, ümmet-i Muhammediyye (asm)’ı bu sıkıntıdan kurtarıp álemi şirk ve dalâletten temizleyecektir.

Cenâb-ı Hak, bir dakíka zarfında yerle gök arasını bulutlarla doldurup boşalttığı gibi; bir sâniyede denizin fırtınasını teskîn eder ve bahâr içinde bir sâatte yaz mevsiminin nümûnesini ve yazda bir sâatte kış fırtınasını îcâd eder. İşte böyle bir Kadîr-i Zü’l-Celâl, Hazret-i Ísâ (as) ile de Álem-i İslâm’ın zulümâtını dağıtabilir. Mâdem bunu va‘d etmiş, elbette va‘dini yerine getirecektir.

Altıncısı: Yahûdî milleti, rivâyetlere göre pek çok peygamberi katl etmiştir. Kur’ân, onların bu dehşetli cinâyetini; وَيَقْتُلُونَ النَّبِيّ۪نَ بِغَيْرِ الْحَقِّ “Yahûdîler, haksız olarak peygamberleri öldürüyorlar”[9] âyetiyle haber vermektedir. Yahûdîler, ádetâ peygamberleri öldürme cinâyetini, Hazret-i Ísâ (as)’ı öldürmeye teşebbüs etmek súretiyle zirveye çıkarmak istediler. Cenâb-ı Hak ise, Hazret-i Ísâ (as)’ı Yahûdîlerin elinden kurtararak onu rûhen ve ceseden rahmetiyle semâya kaldırdı. Şübhesiz o Zât-ı Zü’l-Celâl, bütün peygamberlerin ve Hazret-i Ísâ (as)’ın hakkını ve intikámını bu dünyâda dahi o menhus

Lügat: muhammedî, peygamber, muhammed, tezelzül, teşebbüs, dehş(e), elbette, kurt(a), dehşet, ediyye, mevsim, millet, şefkat, şiddet, simin