Nakl ettiğimiz tefsîrler gibi; “Zâdü’l-Mesîr, Tefsîr-i Beğávî, Tefsîr-i Házın, Rûhü’l-Meánî, Tefsîr-i Mazharî, Tefsîr-i Kebîr, el-Vasît, Mehâsinü’t-Te’vîl, es-Sirâcü’l-Münîr” adlı tefsîrler dahi bildiriyorlar ki; ekser müfessirlere göre, bu âyet-i kerîmede beyân edilen dîn-i mübîn-i İslâmın bütün dînlere tam galebe etmesi, ancak Ísâ (as)’ın nüzûl edeceği zamânda tezáhür edecektir.

Hulâsa: Tevbe Sûresi’nin 32. âyet-i kerîmesinde, Yahûdî ve Hıristiyan dîn adamlarının İslâmın nûrunu söndürmek istedikleri beyân edilmektedir. Onların bu meş’ûm isteklerine mukábil, aynı sûrenin 33. âyet-i kerîmesinde ise; Kadîr-i Zü’l-Celâl olan Sultân-ı Kâinât’ın irâde-i ezeliyyesi nazara verilmektedir. Ya‘nî, onlar, nûr-i Kur’ân’ı ve dîn-i İslâmı söndürmek istiyorlar. Kur’ân’ı, “Hak” ile inzâl eden ve Resûlünü hidâyet ve dîn-i Hak ile gönderen Elláhu Teálâ ise, dîn-i Hak olan İslâmın, Yahûdîlik ve Hıristiyanlık gibi bâtıl ve muharref dînler üzerine galebe etmesini irâde etmiştir. Bu âyet-i kerîmenin ifâdesiyle, esâs olan irâde-i İlâhiyye nüzûl-i Ísâ (as) zamânında tecellî edecek, dîn-i mübîn-i İslâm, bütün dînlere galebe edecektir. Elbette, irâde-i İlâhiyyenin yanında irâde-i beşeriyye beş para etmez. Zîrâ, şâirin dediği gibi:

“Takdîr-i hüdâ kuvve-i bâzû ile dönmez.

“Bir şem‘a ki Mevlâ yaka, üflemekle sönmez.”

Lügat: ezeliyye, muharref, elbette, harr(e), gönder