“Altıncı Makám-ı Álî” olan “Makám-ı Inâyet”in tereşşüh ettiği

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ مَنَامُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَٓاؤُ۬كُمْ مِنْ فَضْلِه۪ۜ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ

âyet-i kerîmesinde ifâde edilen, gece gündüzün yaratılması ve insânlar için gecenin istirâhat, gündüzün ise maíşet te’mîni için tahsís edilmesi fiillerinde, Hakîm isminin bu üç ma‘nâsı tezáhür etmekle berâber, “her şeyde fâide ve maslahatları gözeten” ma‘nâsı daha záhirdir.

“Yedinci Makám-ı Álî” olan “Makám-ı Rahmet”in tereşşüh ettiği

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ يُر۪يكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَيُحْيى۪ بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

âyet-i kerîmesinde ifâde edilen, havf ve ümîd için şimşeğin gösterilmesi, yağmurun yağdırılması ve o yağmur vâsıtasıyla ölmüş ve kurumuş olan koca Arz’ın ihyâ edilmesi fiillerinde Hakîm isminin bu üç ma‘nâsı tezáhür etmekle berâber, “her şeyde fâide ve maslahatları gözeten” ma‘nâsı daha záhirdir.

“Sekizinci Makám-ı Álî” olan “Makám-ı Hikmet”in tereşşüh ettiği

 وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ تَقُومَ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِه۪ۜ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْاَرْضِ اِذَٓا اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ

âyet-i kerîmesinde ifâde edilen; yer, gök ve içlerindeki bütün mevcûdâtın O’nun emriyle káim olması fiilinde, Hakîm isminin bu üç ma‘nâsı tezáhür etmekle berâber, “kánûn dâiresinde iş gören” ma‘nâsı daha záhirdir.

 “Dokuzuncu Makám-ı Álî” olan “Makám-ı Adâlet”in tereşşüh ettiği 

وَلَهُ مَنْ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ âyet-i kerîmesinde ifâde edilen, semâvât ve Arz’ın evâmir-i İlâhiyyeye itáat etmeleri, zerrece hadlerinden tecâvüz etmemeleri fiilinde, Hakîm isminin bu üç ma‘nâsı görünmekle berâber, “her şeyde fâide ve maslahatları gözeten” ma‘nâsı daha záhir görünür.