Hem meselâ: Üçüncü Makám-ı Álî olan Makám-ı Ekser-i Esmâ’ya delâlet eden 

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَٓا اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ âyet-i kerîmesinde geçen “halk” bir fiildir. İnsân üzerinde tezáhür eden bu fiilin arkasında bin bir ism-i İlâhî, bâ-husús “Hak” ismi gizlidir. Bu isim, bir Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’un vücûb-i vücûd ve vahdetine ve haşri getireceğine delâlet eder. Bununla berâber, bu isim, bu makámda asıldır. Diğer isimler ise tebeí olarak tecellî eder. Zîrâ, insânın hılkatinde pek çok esmâ-i İlâhiyye tezáhür etmektedir.

İşte, وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ cümlesi ifâde eder ki; hılkat-i insânda tezáhür eden bütün ef‘ál, esmâ, sıfât ve şuûnâtın cümlesi Elláh’a mahsústur.

Hem meselâ: Dördüncü Makám-ı Álî olan Makám-ı Rubûbiyyet’e delâlet eden 

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

âyet-i kerîmesinde geçen “erkekler için kendi cinslerinden zevceler yaratmak, zevc ile zevce arasına -biribirleriyle akrabâlık bağı olmadığı hâlde- meveddet ve rahmeti koymak” birer fiildir. Zevc ve zevcede tezáhür eden bu fiillerin arkasında bin bir ism-i İlâhî, bâ-husús “Rab” ismi gizlidir. Bu isim, bir Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’un vücûb-i vücûd ve vahdetine ve haşri getireceğine delâlet eder. Bununla berâber, bu isim, bu makámda asıldır. Diğer isimler ise tebeí olarak tecellî eder. Zîrâ bu fiiller, pek çok esmânın tecellîsiyle ancak tahakkuk eder.

İşte, وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ cümlesi ifâde eder ki; zevc ve zevce, meveddet ve rahmet eserleri üzerinde tezáhür eden bütün ef‘ál, esmâ, sıfât ve şuûnâtın cümlesi Elláh’a mahsústur.