müşrikler, münâfıklar ve ba‘zı usát-ı mü’minîn ise, o yolu azâb ve meşakkat içinde keser, sonunda melekler tarafından yakalanıp Cehennem’e çekilirler. Kâfirler, müşrikler ve münâfıklar orada ebedî kalırlar. Usát-ı mü’minîn ise, cezâları nisbetinde Cehennem’de kalıp, daha sonra Cennet’e giderler. Cenâb-ı Hak, bizleri Cehennem’den muhâfaza buyursun, Cennet ve Cemâliyle müşerref eylesin. Âmîn!

Hulâsa: Mezkûr îzáhattan anlaşıldı ki; kâinâtta tecellî eden adâlet sıfatının makámı ve Ádil ismi, zarûreten haşri iktizá eder. Mâdem şu kâinâtta adâlet sıfatı bi’l-müşâhede görülüyor. Kâinâtta bu kadar adâletle hükmeden bir Zât, haşri getirmemekle, elbette adâletini zulme kalbettirmez.

 

TEFSÎRİNİ YAPTIĞIMIZ MEZKÛR ÂYET-İ KERÎMELERİN

NETÎCESİ OLAN RÛM SÛRESİNİN 27. ÂYET-İ KERÎMESİ

ÂYET-İ KERÎMENİN MEÂLİ

وَهُوَ الَّذ۪ى يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِۜ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ

     (Ve o Hálık-ı Zü’l-Celâl ki;) mezkûr âyet-i kerîmelerde beyân buyrulan delîllerle vücûb-i vücûd ve vahdeti isbât edilen o Zât-ı Gaybî ki, bin bir isim ve sıfatının tecellîsiyle (halkı bidâyeten yaratır) dünyâya gönderir, dâire-i ilimden dâire-i kudrete çıkarır, onlara vücûd-i háricî giydirir. (Sonra onu) o yarattığı mahlûkátı öldürür. Kıyâmet hengâmında ise bütün bütün yok eder. Ya‘nî, dâire-i kudretten dâire-i ilme geçirir. Daha sonra onları haşir sabâhında tekrâr (iáde eder.) Dâire-i ilimden tekrâr dâire-i kudrete çıkarır. Onlara yeniden vücûd bahşetmekle, onları ebedî bir hayâta mazhar eder. (Bu) mahlûkátı harâb-ı álemden sonra yeniden halk ve îcâd etmek, (O’na göre pek kolaydır.) Kâinâtın yaratıcısına göre bütün mahlûkátı ilk def‘a yaratmak ile ikinci kez vücûda getirmek, kudretine nisbeten müsâvîdir. Dilerse, hepsini bir ânda var veyâ yok edebilir.

Lügat: bidâyeten, cehennem, meşakkat, nisbeten, bidâyet, elbette, udre(t), gönder, hengâm, mezkûr, nisbet, kâfir