Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
El-Hâc Molla Muhammed Ali Doğan (Muhammed el-Kersî)
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
Altıncı âyet-i kerîme:
وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ تَقُومَ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِه۪ۜ ثُمَّ اِذَا
دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْاَرْضِ اِذَٓا اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ
Bu âyet-i kerîmede sarâhaten
iki delîl zikredilmektedir:
1) Semânın kıyâmı.
2) Arz’ın kıyâmıdır.
وَمِنْ اٰيَاتِه۪
İFÂDESİ İLE BAŞLAYAN ÂYET-İ KERÎMELERDEKİ ENFÜSÎ VE ÂFÂKÍ DELÎLLERİN NAZMI CİHETİNDE TEZÁHÜR EDEN İ‘CÂZ-I KUR’ÂN
Cenâb-ı Hak, وَمِنْ اٰيَاتِه۪ ile başlayan âyet-i kerîmelerde
tevhîd ve haşrin isbâtı sadedinde serd edilen her bir delîli çift çift zikretmiştir. Şöyle ki;
Evvelâ: Delâili, enfüsî ve âfâkí olarak ikiye ayırmıştır.
Sâniyen: Enfüsî delâile, insânların zevc ve zevce olarak çift
yaratılmasını misâl getirmiştir.
Sâlisen: Âfâkí delâile ise, semâvât ve Arz’ın hılkatini misâl getirmiştir. Bu da çifttir.
Râbian: Enfüsî ve âfâkí delîlleri de lâzımî (değişmeyen ve ondan ayrılmayan) ve árızí (değişebilen ve ondan ayrılabilen) şeklinde ikiye ayırmıştır.
Hámisen: Enfüsî delâilin lâzımî kısmına insânların dillerinin ve renklerinin ihtilâfını misâl olarak getirmiştir. Bu da çifttir.
Sâdisen: Enfüsî delâilin árızí kısmına da insânların geceleyin uyumalarını, gündüzleyin fazl-ı İlâhî ile maíşetlerini te’mîn etmelerini misâl olarak getirmiştir. Bu da çifttir.
Sâbian: Âfâkí delâilin árızí kısmına, şimşeğin çakmasını ve yağmurun yağmasını misâl olarak getirmiştir. Bu da çifttir.
Lügat: sâlis(e), sâlisen, enfüsî, sâbian