olması, yeryüzüne inen bütün rahmetlerin onun risâleti sâyesinde gelmesi, onun ne kadar büyük bir rahmet olduğunu gösterir. Cin ve insin dünyâ ve âhiret saádetini hedef alan kırk vecihle mu‘cize olan bir fermânın onun eline verilmesi de böyle bir rahmetin netîcesidir.

Mâdem bu álemde tasarruf eden Zât-ı Akdes, nihâyetsiz rahmet sáhibidir. Öyle ise, kemâl-i merhametinden peygamberleri gönderecektir. [446] Onlar vâsıtasıyla evâmir ve nevâhîsini nev-ı insâna bildirecektir. Elbette, peygamberleri kabûl ve onlara itáat edenlere ebedî bir súrette rahmet edecektir. Mâdem bu dünyâda îmân ve itáat ile o rahmeti celb eden ehl-i îmân ve táate lâyık mükâfâttan binde biri icrâ olunmuyor. Elbette, o rahmete şâyeste bir mükâfât mahalli olacaktır. O da, Cennet’tir. Kezâ, îmân ve ubûdiyyetten i‘râz edenleri de cezâlandıracaktır.

Eğer haşir olmazsa -neúzü billâh- kâinâtta tezáhür eden bu rahmet sıfatını inkâr etmek lâzım gelir. Şâyet o rahmetin tam ma‘nâsıyla tezáhür edeceği dâr-ı âhiret olmazsa, bu durumda o rahmetin vücûdunu inkâr etmek lâzım gelir. Bu ise, kâinâttaki âsârının şehâdetiyle, mevcûdât-ı álem sayısınca muhâldir. Bir annenin şefkat ve merhametle besleyip büyüttüğü biricik oğlunu bıçakla kesmesi veyâ ateşe atması düşünülebilir mi? Bütün vâlidelerin sînelerinde derc edilen şefkat ve merhamet, rahmet-i bî-nihâyesinin bir cilvesi olan bir Zât-ı Rahîm, böyle nâzenînâne beslediği, koca kâinâtı, Güneş’i, Ay’ı, yıldızları, unsurları, nebâtât ve hayvânâtı emrine verdiği mutí‘ kullarını, âhireti getirmemek súretiyle yokluğa ve hîçliğe mahkûm eder mi? Hâşâ, yüz bin def‘a hâşâ! Zîrâ, bu durumda, insândaki şefkati musíbete, muhabbeti hırkate, ni‘meti nıkmete, aklı meş’ûm bir âlete çevirmiş olur. Bu hâl ise, o nihâyetsiz şefkat ve merhamete zıddır. Kur’ân’ın ma‘nevî tefsîri olan “Risâle-i Nûr” eserlerinde şöyle deniliyor:

“Rahmân-ı Rahîm olan şu mevcûdâtın Sáni-ı Zü’l-Cemâl’inin rahmeti, saádet-i ebediyyeyi gösteriyor. Evet, ni‘meti ni‘met eden, ni‘meti nıkmetlikten halâs eden ve mevcûdâtı, firâk-ı ebedîden hâsıl olan vâveylâlardan kurtaran saádet-i ebediyyeyi; o rahmetin şe’nindendir ki, beşerden esirgemesin. Çünkü, bütün ni‘metlerin re’si, reîsi, gáyesi, netîcesi olan saádet-i ebediyye verilmezse, dünyâ öldükten sonra âhiret súretinde dirilmezse; bütün ni‘metler nıkmetlere tahavvül ederler. O tahavvül ise,

Lügat: peygamber, merhamet, muhabbet, tahavvül, tasarruf, elbette, kurt(a), ediyye, gönder, mahkûm, âhiret, şefkat, inkâr, sinin, âhire