“Şuá‘lar” adlı eserinde ise  لَوْ كَانَ ف۪يهِمَٓا اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ  âyet-i kerîmesini şöyle tefsîr etmiştir:

“Evet, bu kâinâta geniş bir dikkat ile bakan; kâinâtı gáyet haşmetli ve gáyet faáliyyetli bir memleket, belki idâresi gáyet hikmetli ve hâkimiyyeti gáyet kuvvetli bir şehir hükmünde görür; her şeyi ve her nev‘ı birer vazífe ile müsahharâne meşgúl bulur. وَلِلّٰهِ جُنُودُ السَّمٰوَاتِ وَاْلاَرْضِ âyetinin askerlik ma‘nâsını ihsâs eden temsîline göre: Zerrât ordusundan ve nebâtât fırkalarından ve hayvânât taburlarından, tâ yıldızlar ordusuna kadar olan cünûd-i Rabbâniyyeden, o küçücük me’mûrlarda ve bu pek büyük askerlerde hâkimâne tekvînî emirlerin, âmirâne hükümlerin, şâhâne kánûnların cereyânları, bedâhetle bir hâkimiyyet-i mutlakanın ve bir âmiriyyet-i külliyyenin vücûduna delâlet ederler.

“Mâdem bir hâkimiyyet-i mutlaka hakíkatı vardır, elbette şirkin hakíkatı olamaz. Çünkü, لَوْ كَانَ ف۪يهِمَٓا اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ âyetinin hakíkat-ı kátıasıyla; müteaddid eller müstebidâne bir işe karışsalar, karıştırırlar. Bir memlekette iki pâdişâh, hattâ bir nâhiyede iki müdür bulunsa intizám bozulur ve idâre herc ü merc olur. Hâlbuki, sinek kanadından tâ semâvât kandillerine kadar ve hüceyrât-ı bedeniyyeden tâ seyyârâtın burçlarına kadar öyle bir intizám var ki; zerre kadar şirkin müdâhalesi olamaz.

“Hem hâkimiyyet bir makám-ı izzettir; rakíb kabûl etmek, o hâkimiyyetin izzetini kırar. Evet, aczi için çok yardımcılara muhtâc olan insânın, cüz’î ve záhirî ve muvakkat bir hâkimiyyeti için kardeşini ve evlâdını zálimâne öldürmesi gösteriyor ki;hâkimiyyet rakíb kabûl etmez. Böyle bir áciz, böyle cüz’î bir hâkimiyyet için böyle yaparsa; elbette bütün kâinâtın mâliki olan bir Kadîr-i Mutlak’ın hakíkí ve küllî rubûbiyyetine ve ulûhiyyetine medâr olan kendi hâkimiyyet-i kudsiyyesine başkasını teşrik etmesi ve şerîke müsâade etmesi, hîç bir cihetle mümkin olamaz.” [313]

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, Kur’ân’ın dersiyle ve Resûl-i Ekrem 

Lügat: herc ü merc, hâkimiyyet, âmiriyyet, haşmetli, memleket, cereyân, deniyye, elbette, dikkat, haşmet, hikmet, teaddi, küllî, şehir, âdiş