Dördüncü Makám-ı Álî: “Makám-ı Rubûbiyyet”tir.

Beşinci Makám-ı Álî: “Makám-ı Ulûhiyyet”tir.

Altıncı Makám-ı Álî: “Makám-ı Inâyet”tir.

Yedinci Makám-ı Álî: “Makám-ı Rahmet”tir.

Sekizinci Makám-ı Álî: “Makám-ı Hikmet”tir.

Dokuzuncu Makám-ı Álî: “Makám-ı Adâlet”tir.

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, “Şuá‘lar” adlı kitâbında mezkûr makámlara şöyle işâret buyurmuştur:

“Gelecek makámatta beyân ve isbât edileceği gibi, Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’un hem mevcûdiyyeti, hem umûm sıfatları, hem ekser isimleri, hem ‘rubûbiyyet, ulûhiyyet, rahmet, ınâyet, hikmet, adâlet’ gibi vasıfları, şe’nleri lüzûm derecesinde âhireti iktizá ve vücûb derecesinde bâkí bir álemi istilzâm ve zarûret derecesinde mükâfât ve mücâzât için haşri ve neşri isterler.” [16]

Sâniyen: Bu makámların hangi âyet-i kerîmelerden tereşşüh edip geldiğini beyân edeceğiz:

 Birinci Makám-ı Álî olan Makám-ı Mevcûdiyyet-i İlâhiyye, gelecek âyet-i kerîmelerden tereşşüh etmiştir:

فَسُبْحَانَ اللّٰهِ ح۪ينَ تُمْسُونَ وَح۪ينَ تُصْبِحُونَ ۞ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَح۪ينَ تُظْهِرُونَ

“Elláhu Teálâ, Ma‘bûd-i Bi’l-hak’tır. Ibâdete müstehak yalnız O’dur. Her vecihle tesbîh ve takdîse lâyıktır. (Artık) ey Elláh’ın kulları! (Akşâmladığınız ve sabâhladığınız vakit, bin bir isim ve sıfat sáhibi olan Elláhu Teálâ’ya tesbîhte bulunun, O’nu cemî-ı nekáisten tenzîh edin.) Ya‘nî, gece vakti olunca akşâm ve yatsı namâzlarını, sabâh vakti girince de sabâh namâzını kılın. Zîrâ, o Zât-ı Akdes’e karşı olan tesbîh, takdîs, tahmîd ve tekbîr vazífelerinizi ancak namâz vâsıtasıyla hakkıyla edâ edebilirsiniz. (Ve göklerde ve yerde olan bütün mahlûkátın hamd ü senâsı, yalnız O’na mahsústur. O’ndan gayrı bi-hakkın hamde müstehak hîç bir varlık yok­tur. Ve gündüzün nihâyetinde) ya‘nî ikindi vaktinde ikindi namâzını kılın (ve öğle vaktine girdiğinizde de) öğle namâzını edâ edin. Böylece tesbîh, tahmîd ve ta‘zím vazífenizi îfâ etmiş olursunuz. O Ma‘bûd-i Bi’l-hakk’a göklerde

Lügat: birinc, hikmet, mezkûr, âhiret, vâcib, âhire