sükûnet, ancak Kur’ân’ın ve onun birinci tefsîri olan Sünnet-i Nebeviyyenin ders verdiği şekilde te’mîn edilebilir. Öyle ise, Kitâb ve Sünneti her konuda, husúsan áile hayâtında rehber edinin. Kur’ân ve Sünneti ölçü alarak fenninizi tesbît ve tahkík edin. Yoksa, áilede düzen, huzúr, sükûnet, meveddet ve rahmet olmaz.

İşte, Kur’ân, bu konu ile alâkalı ulûm ve fünûn-i hakíkıyyeye böyle teşvîk eder.

Hem Kur’ân, mezkûr dördüncü ma‘nâ olan, “Kur’ân’da bahsedilen dünyânın dördüncü bir yüzü daha vardır ki; Kur’ân nazarında o yüz mel‘úndur. O da dünyânın, ehl-i dalâletin hevesâtına bakan yüzüdür” hakíkatini şöyle hulâsa eder: Şâyet bir áilede îmân, amel-i sálih, takvâ, meveddet, merhamet, ihlâs, fedâkarlık, vefâ gibi kudsî hakíkatler hükümfermâ olmazsa; bunlar yerini -el-ıyâzü billâh- küfür, günâh, isyân, nefret, zulüm, nifâk, menfaat gibi ahlâk-ı rezîleye terk ederse; o zamân o áilenin başına ma‘nen Kıyâmet kopmuş demektir. Zîrâ, böyle bir áilede kalbî, rûhî, ma‘nevî hayât ölmüş, o áile bütün álemle olan ma‘nevî bağlarını çözmüş, mevcûdât-ı álemin ma‘nevî nefretini celb etmiş, bütün mevcûdâtı aleyhine çevirmiş, súrî bir zevke dalmış, böylece dünyâda ma‘nevî bir Cehennem’e, âhirette de maddî bir Cehennem’e kesb-i istihkák etmiştir.         

Evet, ehli küfür ve dalâlet, tevhîd ve âhiret nokta-i nazarında áileye bakmıyorlar. Belki, hevâ-i nefis ve dünyâ nazarıyla áileye bakıyorlar. Böylece, áilenin dayandığı bütün ma‘nevî ve ulvî bağları kesip atıyorlar. Beşerî çözümlerle ta‘mîr ve telâfîsi mümkin olmayan bir tahrîbâta sebebiyyet veriyorlar. Büyük bir mes’ûliyyet-i ma‘neviyyenin altına giriyorlar. Kur’ân’ın ma‘nevî tefsîri olan “Risâle-i Nûr”un “Şuá‘lar” adlı eserinde bu tahrîbâttan şöyle bahsedilmektedir:

“Hakíkat-ı haşriyyenin tahakkuku ve vukúu; insâniyyetin ulvî hakíkatı ve küllî hâceti derecesinde kat‘ídir. Belki, insânın mi‘desindeki ihtiyâcın vücûdu, taámların vücûduna delâlet ve şehâdetinden daha záhirdir ve daha ziyâde tahakkukunu bildirir. Ve eğer bu hakíkat-ı haşriyyenin netîceleri insâniyyetten çıksa; o çok ehemmiyyetli ve yüksek ve hayâtdâr olan insâniyyet mâhiyyeti, murdar ve mikrop yuvası bir lâşe hükmüne sukút edeceğini isbât eder. Beşerin idâre ve ahlâk ve ictimâıyyâtı ile çok alâkadâr olan ictimâıyyûn ve siyâsiyyûn ve ahlâkıyyûnun kulakları çınlasın! Gelsinler, bu boşluğu ne ile doldurabilirler ve bu derin yaraları ne ile tedâvî edebilirler?” [263]

Lügat: ehl-i dalâlet, nokta-i nazar, cehennem, merhamet, meveddet, tahakkuk, menfaat, sükûnet, beşerî, birinc, mezkûr, sünnet, âhiret, küllî, sükûn, âhire, şekil