i‘câz cihetlerinden birisi de Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân’ın ihbârât-ı gaybiyyesidir. Bu ihbârın bir nev‘ı de, hakáik-ı İlâhiyyeye ve hakáik-ı kevniyyeye ve umûr-ı uhrevîyeye dâir ihbârât-ı gaybiyyesidir.

İşte, Kur’ân,

  وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةًۜ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

âyet-i kerîmesiyle, hakáik-ı kevniyyeden olan erkeklerin nefislerinden vücûda gelen zevceler, erkek ile kadın arasında te’sîs edilen sükûnet, meveddet ve rahmetin vücûda gelmesini nazara vermekle; kudret ve azamet-i İlâhiyyeyi isbât ediyor. Kudret ve azamet ise, hakáik-ı İlâhiyyedendir. Bununla, Kendisini ins ve cinne tanıttırıyor. Erkeklerin nefislerinden zevcelerin vücûda getirilmesi ve erkek ile kadın arasında sükûnet, meveddet ve rahmetin te’sîs edilmesini haber vermek, bir Nebiyy-i ümmîye nisbetle gayb haberlerdendir. Bir ümmînin, böyle gaybî haberlerden bahsetmesi mümkin değildir. Öyle ise, Kur’ân, Kelâmulláh’tır.  Hazret-i Muhammed (asm) da Resûlulláh’tır. O Zât-ı Ekrem (asm), bu haberleri Hálık’ından alıp nev-ı beşere teblîğ ediyor. 

ÜÇÜNCÜ ÜSLÛB: Kur’ân’ın bir üslûbu da şudur ki; evvelâ san‘at ve ni‘met-i İlâhiyyeyi zikreder, daha sonra onların netîcesi olarak beşeri tefekkür ve şükre, ya‘nî îmân, takvâ ve amel-i sálihe da‘vet eder.

İşte,

  وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ  بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةًۜ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

âyet-i kerîmesinde, erkeklerin nefislerinden vücûda getirilen zevceler birer san‘at eseridir. Erkek ile kadın arasında te’sîs edilen sükûnet, meveddet ve rahmet ise birer ni‘met eseridir. Cenâb-ı Hak, bu san‘at ve ni‘met eserlerini nazara vermekle, cin ve insi îmân ve ubûdiyyete da‘vet eder. Evet, insânları çift yaratan, onlara áile yuvasını kurduran ve áile ferdleri arasında sükûnet, meveddet ve rahmeti te’sîs eden, onların maddî ve ma‘nevî bütün hâcâtını te’mîn eden 

Lügat: meveddet, muhammed, tefekkür, sükûnet, udre(t), nebiyy, nisbet, uhrevî, sükûn