dokuz berâhine şimdi ihtiyâc-ı hakíkí kalmamış ki, te’lîfe sevk olunmuyoruz.” [6]

“Risâle-i Nûr’da îmân-ı billâh ve îmân-ı bi’l-yevmi’l-âhir olan iki kutb-i îmânî, tam biribirine müsâvî gelecek bir derecede isbât edilmiş. Yalnız, bu kadar var ki, haşr-i cismânî kısmen sarîhan ve kısmen zımnî ve tebeî isbât edilmiş. Çünkü, bu Álem-i Şehâdet, Sáni’ıni gáyet sarîh ve záhir gösteriyor ve haşri zımnî ve perdeli haber verir. İnşâelláh bir zamân, Risâle-i Nûr’un şâkirdlerinden birisi veyâ bir kaç tânesi, o ‘Dokuz Makám’ı ve berâhini te’lîf edecek ve ‘Mukaddime-i Haşriyye’nin başındaki âyât-ı a‘zamın dokuz fıkrasının hazînelerini, Risâle-i Nûr’da münteşir haşr-i cismânî berâhiniyle ve kalblerine gelen sünûhât ve ilhâmât ile açıp; ‘Dokuzuncu Şuá’ı, ‘Onuncu Söz’den daha parlak, daha kuvvetli bir tarzda tekmîl edecek.” [7]

“Risâle-i Nûr’da îmân-ı billâh ve îmân-ı bi’l-yevmi’l-âhir olan iki kutb-i îmânî, tam biribirine müsâvî gelecek bir derecede isbât edilmiş. Yalnız, bu kadar var ki, haşr-i cismânî kısmen sarîhan ve kısmen zımnî ve tebeî isbât edilmiş. Çünkü, bu Álem-i Şehâdet, Sáni’ıni gáyet sarîh ve záhir gösteriyor ve haşri zımnî ve perdeli haber verir. İnşâelláh bir zamân, Risâle-i Nûr’un şâkirdlerinden birisi veyâ bir kaç tânesi, o ‘Dokuz Makám’ı ve berâhini te’lîf edecek ve ‘Mukaddime-i Haşriyye’nin başındaki âyât-ı a‘zamın dokuz fıkrasının hazînelerini, Risâle-i Nûr’da münteşir haşr-i cismânî berâhiniyle ve kalblerine gelen sünûhât ve ilhâmât ile açıp; ‘Dokuzuncu Şuá’ı, ‘Onuncu Söz’den daha parlak, daha kuvvetli bir tarzda tekmîl edecek.” [7]

İşte, bu eserin, Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri’nin ileride te’lîf ve tekmîl edileceğini müjdelediği eserin bir ferdi, bir mâsadakı, bir nümûnesi ve bir misâli olmasını rahmet-i İlâhiyyeden ümîd ederiz. Bu eser, “Dokuz Álî Makám”dan ıbârettir.  Bu “Dokuz Álî Makám”ın tereşşüh ettiği âyât-ı Kur’âniyyenin esrârını çözmek ve beyân etmek için dünyânın ağaçları kalem, denizleri de mürekkeb olsa; ağaçlar ve denizler tükenir, ancak bu âyâtın esrârı bitmez. [8] Zîrâ, kelâm-ı İlâhî, nihâyetsizdir. [9] Bizim bu eserde beyân ettiğimiz esrâr ve hakáik, ancak Kur’ân denizinden süzülüp gelen bir kaç damladır.

Bu eser, “Haşir Risâlesi”nin bir kardeşidir. Zîrâ, bu “Dokuz Makám-ı Álî”, haşr-i cismânîyi iktizá eder ve haşir hakíkati, o makámlardan tezáhür eder. 

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri’nin mezkûr ifâdelerinde geçen “makám” ta‘bîrinden murâd; “esmâ-i İlâhiyyenin tasarruf yeri” demektir. Bu ta‘bîr, bir teşbîhi ifâde eder. Nasıl ki; bir pâdişâh, tasarruf ederken bir makámda oturur. Eğer o pâdişâhın sultán, halîfe, kumandân, hâkim gibi birden fazla unvânı varsa, her bir unvânı bir makám ve bir iskemle gibi olup o makámda o unvân ile tasarrufta bulunur. Aynen öyle de, Cenâb-ı Hakk’ın bin bir isim ve unvânı vardır. Her bir isim ve unvân bir makám, bir iskemle gibidir. Her bir makámda bir isim asıldır, o isimle o makámda tasarruf eder. Diğer isimler, tebeí olarak bulunur. İşte, Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, bu hakíkati ifâde etmek