Mâdem tevhîd ve haşir rükünlerini vahiy vâsıtasıyla ders veren ancak peygamberlerdir. Öyle ise, irsâl-i rusül ve inzâl-i kütüb rükünleri, tebeí olarak isbât edilmiş olmaktadır. O hâlde, bu âyet-i kerîme, tevhîd ve haşri isbât üslûbu içinde, irsâl-i rusül ve inzâl-i kütüb rükünlerini de tebeí olarak ders vermektedir.

ON ÜÇÜNCÜ ÜSLÛB: Kur’ân-ı Hakîm’in en birinci da‘vâsı tevhîddir. Bu sebeble, sık sık tevhîdin delâilini serd eder. Bu delîllerden birisi de şudur ki: “Bir şeyden her şeyi yapmak ve her şeyi bir tek şey yapmak, her şeyin Hálık’ına hás bir iştir.” Kur’ân, pek çok âyet-i kerîmesinde bu delîle yer vermektedir.

İşte, وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَٓا اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ âyet-i kerîmesinde dahi tevhîdin bu delîli mevcûddur. Şöyle ki; خَلَقَكُمْ kelimesinde geçen  كُمْ zamîri cem‘ı ifâde eder ve başta Hz. Âdem olmak üzere bütün insânları ihtivâ eder. İnsânların yaratıldığı madde ise birdir. تُرَابٍ kelimesinin ifâde ettiği topraktır. İşte, böyle bir maddeden, hadsiz insânları halk ve îcâd etmek ve onları maddî ve ma‘nevî cihâzâtla techîz etmek, tevhîdin en bâriz bir delîlidir.

Hem koca kâinâttan süzülüp gelen rızk-ı insânîden bir lahm-ı mahsús yapmak, bir cild-i basît dokumak ve onun aslını, faslını ve neslini muhâfaza eden bir damla meniyi yaratmak, her şeyi bir tek şey yapan ve her şeyin Hálık’ına hás bir iştir. Kur’ân’ın ma‘nevî tefsîri olan “Risâle-i Nûr”un “Sözler” adlı eserinde şöyle buyruluyor:

“ ‘Bir tek şeyden her şeyi yapmak’, ya‘nî bir topraktan bütün nebâtât ve meyveleri yapmak; hem bir sudan bütün hayvânâtı halk etmek; hem basît bir yemekten bütün cihâzât-ı hayvâniyyeyi îcâd etmek; bununla berâber, ‘Her şeyi bir tek şey yapmak’, ya‘nî zî-hayâtın yediği gáyet muhtelifü’l-cins taámlardan o zî-hayâta bir lahm-ı mahsús yapmak, bir cild-i basît dokumak gibi san‘atlar; Zât-ı Ehad-i Samed olan Sultán-ı Ezel ve Ebed’in sikke-i hássasıdır, hátem-i mahsúsudur, taklîd edilmez bir turrasıdır. Evet, bir şeyi her şey ve her şeyi bir şey yapmak; her şeyin Hálık’ına hás ve Kadîr-i Küll-i Şey’e mahsús bir nişândır, bir âyettir.” [201]

ON DÖRDÜNCÜ ÜSLÛB: Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân, ba‘zı âyet-i kerîme-