Hakîm-i Zü’l-Cemâl’in sikke-i mahsúsası olduğunu zerre mikdâr şuúru bulunanın derk etmesi lâzımgelir. Kur’ân-ı Hakîm fermân ediyor ki:

“فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيىِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ

اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيىِ الْمَوْتٰىۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَد۪يرٌ

“Evet, zemînin diriltilmesinde, üç yüz bin haşrin nümûnelerini, bir kaç gün zarfında yapan, gösteren Kudret-i Fâtıra’ya; elbette insânın haşri ona göre kolay gelir. Meselâ: Gelincik Dağı’nı ve Sübhân Dağı’nı bir işâretle kaldıran bir Zât-ı Mu‘ciznümâya, ‘Şu dereden, yolumuzu kapayan şu koca taşı kaldırabilir misin?’ denilir mi? Öyle de: Gök ve dağ ve yeri altı günde îcâd eden ve onları vakit-bevakit doldurup boşaltan bir Kadîr-i Hakîm’e, bir Kerîm-i Rahîm’e, ‘Ebed tarafından ihzár edilip serilmiş, kendi ziyâfetine gidecek yolumuzu seddeden şu toprak tabakasını üstümüzden kaldırabilir misin? Yeri düzeltip bizi ondan geçirebilir misin?’ istib’ad súretinde  söylenir mi?” [171]

“Her bahâr mevsiminde ihyâ-yı Arz keyfiyyetinde üç yüz bin tarzda haşrin nümûnelerini nihâyet derecede girift, biribirine karıştırdığı hâlde nihâyet derecede intizám ve temyîz ile nazar-ı beşere gösteriyor ki, bunları böyle yapan Zâta, haşir ve Kıyâmet ağır olamaz.” [172]

“Hîç bir cihetle serseri tesádüfe ve kör kuvvete ve şuúrsuz tabîata havâlesi mümkin olmayan hîçten hakîmâne îcâd ve san‘at-perverâne ibdâ’ ve ihtiyârkârâne ve alîmâne halk ve inşâ ve yirmi cihetle ilim ve hikmet ve irâdenin cilvesini gösteren rûhlandırmak ve ihyâ etmek hakíkatıdır ki; zî-rûhlar adedince şâhidleri bulunan bir bürhân-ı bâhir olarak, Zât-ı Hayy-ı Kayyûm’un vücûb-i vücûduna ve sıfât-ı seb‘asına ve vahdetine şehâdet eder.” [173]

Tekvînî olarak isbât edildi ki; Muhyî ve Mümît isimleriyle müsemmâ olan bir Zât vardır. O Zât, her güz mevsiminde koca küre-i Arz’ı vefât ettirip her bahâr mevsiminde yeniden dirilttiği gibi; kâinâtın vefâtı demek olan Kıyâmet’i de koparabilir ve bütün mevcûdâtı ikinci kez tekrâr diriltebilir. Acabâ, o Muhyî 

Lügat: küre-i arz, keyfiyyet, perverân, elbette, serseri, udre(t), bevaki, girift, hikmet, mevsim, bâhir, simin