Mezkûr îzáhâttan kesin olarak anlaşıldı ki; her bahâr mevsiminde, ölmüş ve kurumuş koca Küre-i Arz’ı ihyâ eden ve o ihyâ fiili içinde her biri beşer haşri gibi acîb dört yüz bin nebâtât ve hayvânât táifelerini haşr ve neşretmekle kudretini gösteren, ve o haşr ve neşr içinde nihâyet derecede ihtilât ve karışıklık içinde bulunan o nebâtât ve hayvânât táifelerini nihâyet derecede imtiyâz ve tefrîk ile ihâta-i ilmiyyesini gösteren bir Zât, elbette bir tek nev‘ olan insânları da öldükten sonra diriltebilir. “Risâle-i Nûr”un “Sözler” adlı eserinde gelecek âyet-i kerîmenin tefsîri sadedinde şöyle buyruluyor:

“فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيىِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ

اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيىِ الْمَوْتٰىۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَد۪يرٌ

de haşri isbât ve istib‘ádı izâle için öyle bir tarzda beyân eder ki, fevkınde isbât olamaz.(…)

“Her bahâr mevsiminde ihyâ-yı Arz keyfiyyetinde üç yüz bin tarzda haşrin nümûnelerini nihâyet derecede girift, biribirine karıştırdığı hâlde nihâyet derecede intizám ve temyîz ile nazar-ı beşere gösteriyor ki, bunları böyle yapan Zât’a, haşir ve Kıyâmet ağır olamaz der. Hem zemînin sahîfesinde yüz binler envâı, berâber biribiri içinde kalem-i kudretiyle hatásız, kusúrsuz yazmak, bir tek Vâhid-i Ehad’in sikkesi olduğundan; şu âyetle Güneş gibi vahdâniyyeti isbât etmekle berâber, Güneş’in tulû‘ ve gurûbu gibi kolay ve kat‘í, Kıyâmet ve haşri gösterir.” [170]

“Nakkáş-ı Ezelî, zemînin yüzünde yaz, bahâr zamânında en az üç yüz bin nebâtât ve hayvânâtın envâını, nihâyetsiz ihtilât, karışıklık içinde nihâyet derecede imtiyâz ve teşhís ile ve gáyet derecede intizám ve tefrîk ile haşir ve neşretmesi, bahâr gibi záhir ve bâhir parlak bir sikke-i tevhîddir. Evet, bahâr mevsiminde ölmüş Arz’ın ihyâsı içinde, üç yüz bin haşrin nümûnelerini kemâl-i intizám ile îcâd etmek ve Arz’ın sahîfesinde biribiri içinde üç yüz bin muhtelif envâın efrâdını hatásız ve sehivsiz, galatsız, noksánsız, gáyet mevzûn, manzúm, gáyet muntazam ve mükemmel bir súrette yazmak, elbette nihâyetsiz bir kudrete ve muhît bir ilme ve kâinâtı idâre edecek bir irâdeye mâlik bir Zât-ı Zü’l-Celâl’in, bir Kadîr-i Zü’l-Kemâl’in ve bir 

Lügat: küre-i arz, keyfiyyet, muntazam, elbette, udre(t), girift, mevsim, mezkûr, bâhir, simin, vâhid