âyet-i kerîmesiyle, Cenâb-ı Hakk’ın dünyâdaki ihyâ ve imâte fiillerini nazara vermek súretiyle âhiretteki hárika ef‘ál-i İlâhiyyeyi kalbe kabûl ettiriyor. Evet, kup kuru bir topraktan hadsiz nebâtât ve hayvânâtı çıkarmak, nihâyetsiz bir kudretin varlığını gösterir. Dünyâda bu acâib fiilleri yapan bir Zât, elbette âhiretteki fiilleri de yapmaya muktedirdir. Zîrâ, bu fiiller, âhiretteki fiillerin benzeridir. Meselâ; buradaki ihyâ fiili, haşir sabâhında cin ve insin ihyâsına birmisâldir.

YEDİNCİ ÜSLÛB: Kur’ân-ı Hakîm’in en birinci da‘vâsı “tevhîd”dir. Bu sebeble sık sık tevhîdin delâilini serd eder. Bu delîllerden biri de şudur ki: “Bir şeyden her şeyi yapmak ve her şeyi bir tek şey yapmak, her şeyin Hálık’ına hás bir iştir.” Kur’ân, pek çok âyet-i kerîmesinde bu delîle yer vermektedir.

İşte, Kur’ân,

 يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَيُحْيىِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ وَكَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ۟

SEKİZİNCİ ÜSLÛB: Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân’ın bir üslûbu da şudur ki; irsâl-i rusül ve inzâl-i kütüb (peygamberlerin gönderilmesi ve kitâbların indirilmesi) rükünlerini, tevhîd ve haşri isbât üslûbu içinde ders verir. Ya‘nî, sarâhaten tevhîd ve haşri isbât ederken, aynı âyetlerle tebeí olarak irsâl-i rusül ve inzâl-i kütüb rükünlerini de isbât eder.

İşte, Kur’ân,

 يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَيُحْيىِ 

Lügat: peygamber, muktedir, elbette, fabrika, udre(t), birinc, gönder, hadsiz, mevsim, âhiret, simin, âhire