Rûm Sûresi, 19. Âyet-i Kerîmesinin Tefsîri

İKİNCİ MAKÁM-I ÁLÎ:

MAKÁM-I SIFÂT-I İLÂHİYYE’DİR Kİ;

YEDİ SIFÂT-I SÜBÛTİYYE MURÂDDIR.

Bu makám-ı álî, ya‘nî sıfât-ı sübûtiyye, husúsan “hayât” sıfatı ve “Hayy ve Muhyî” isimleri, lüzûm derecesinde âhireti iktizá ve vücûb derecesinde bâkí bir álemi istilzâm ve zarûret derecesinde mükâfât ve mücâzât için haşir ve neşri ister. Bu makámda ifâde edilen hakíkatler, haşr-i cismânî etrâfında temerküz ediyor ve onun isbâtına dâirdir. Zîrâ, bu makámın tereşşüh ettiği gelecek âyet-i kerîmenin asıl hedefi ve gáyesi, haşr-i cismânînin delîllerle isbâtıdır.

 يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَيُحْيىِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ وَكَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ

ÂYET-İ KERÎMENİN MEÂLİ

“O Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’un vücûb-i vücûd ve vahdeti ve bu ismin iktizá ettiği haşir hakíkati nasıl inkâr edilebilir? Hem böyle bir Zât’a karşı başta namâz