Arabî İşârâtü’l-İ‘câz'ın Meâl ve Şerhi

bir süs eşyâsı, bir mücevher gibidirler. Onlar, o Cennet’in süsü olmuşlardır. Çünkü ف۪يهَٓا ifâdesi, zarfiyyeti ifâde eder.

Demek o hûrîler, Cennet’in içinde ehemmiyetli bir süstürler. Âdeta o hûrîler, Cennet’in bütün zînetini üzerlerinde taşıyan birer küçük Cennet’tirler. Cennet, onlarla süslenmiş, şenlenmiştir. Cennet, ne kadar álî ve yüksek ise, onların hüsn-i cemâli de o kadar álî ve yüksektir.   

مُطَهَّرَةٌ kelimesi ifâde eder ki; dünyâdan Cennet’e giden kadınlar, yed-i kudret tarafından “mutahhar” kılınırlar. Ya‘nî, ter temiz kılınmışlardır. Ya‘nî orada kadınlar, hayızdan, veled doğurmaktan, vesâir çirkinlik ve sıkıntı arz eden her türlü noksánlıklardan tertemiz kılınırlar. Bir kimseyi ki; kudret eli temizlerse, tezyîn ve tasfiye ederse, acabâ o kimse ne kadar temiz olur; ne kadar hüsn-i cemâl sáhibi olur; kıyâs edilsin.

Müellif (ra) Hazretleri, burada اَزْوَاجٌ kelimesini tahlîl etmemiştir. Daha önce bahsi geçtiği gibi; bu اَزْوَاجٌ ta‘bîri, ifâde ediyor ki; insânın bir dengi, onunla her şeyini paylaşacağı bir hayât arkadaşı olması lâzımdır ki; insân, mes’úd olsun; huzûr bulsun.

Evet, meskenin en güzeli odur ki; onun içinde, insânın kalbine mukábil bir kalb bulunsun. Tâ onunla ünsiyyet etsin; sevincini, lezzetini onunla paylaşsın.

İşte bu اَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ ta‘bîri, ifâde ediyor ki; Cennet’teki zevceler, öyle güzel ve mutahhar ve temiz yaratılmışlardır ki; hem maddeten, hem ma‘nen; ta‘bîr-i diğerle, hem sûreten, hem sîreten (ahlâken) son derece güzel ve zînetlidirler.

Hem o hûrîler, öyle zevcelerdir ki; ehl-i Cennet’in rûhu, onlarla tâm tatmîn olur; onlar, ehl-i Cennet’in tâm dengidirler, birbirlerinde tâm fânî olurlar, demektir.

Evet, Cennet, ne kadar álî ve yüksek ve müzeyyen ise; oradaki hûrîler de o nisbette güzelleşerek ádetâ küçük bir Cennet şeklinde temessül ederek, bütün enva-ı zînetini ve letáifini üzerinde göstereceği, hadîsin rivâyâtından anlaşılıyor. Müellif (ra)’ın “Sözler” adlı eserinde geçen konumuzla alâkalı bir suâl ve cevâbı aynen naklediyoruz:

Lügat: yed-i kudret, ehemmiyet, zarfiyyet, maddeten, temessül, tasfiye, udre(t), kelime, nisbet, çirkin