Arabî İşârâtü’l-İ‘câz/Metin

Ve kezâ, مُطَهَّرَةٌ kelimesi, Sarf İlmi’nin káidesine göre; müteaddî olduğu i‘tibarla gösteriyor ki; dünyâdan Cennet’e giden kadınların tahâretleri, kendilerinden değil; belki bir  Zât-ı Zülcelâl’in dest-i kudreti tarafından tathîr ve tasfiye ameliyâtına tâbi‘ tutulurlar. Cennet’e girdikten sonra, o tetahhur, tesaykul ve tasfiye netîcesinde o nisâ-i dünyeviyye o kadar güzelleşir ki; hüsn-i cemâl noktasında kendi nefislerinde mutahhar kılınan hûrîlerin derecesine çıkacağına bu kelime işâret eder. (Hatta “Nisâ-i dünyeviyye, güzellik bakımından Cennet’de hûrîleri de geçecek ve onların reîsi olacak.” diye rivâyetlerden anlaşılmaktadır.)

Şerh

لَهُمْ ta‘bîri, birkaç ma‘nâyı birden ifâde eder. Şöyle ki:

لَهُمْ kelimesindeki لَ harfi, ihtisás ve temellük içindir. Ya‘nî, bu لَ harfi işâret eder ki; o hûrîler, ehl-i Cennet’e hástır; onlara mülk olarak verilmiştir; emânet değildir.

Hem لَهُمْ kelimesinin takdîm edilmesi ise, tahsîs ve hasrı ifâde etmektedir. Ya‘nî, o hûrîler, yalnız ve yalnız ehl-i Cennet içindir; mü’minlere hástır. Kâfirler ve münâfıklar için, böyle bir mükâfât yoktur.

Demek bu لَهُمْ kelimesi işâret eder ki; o hûrîler, hem onların mülküdür. Ya‘nî, emânet ve geçici değil; daha sonra ellerinden alınmıyor; ebediyyen ehl-i Cennetle berâberdirler.

Hem o hûrîler, yalnız ehl-i îmâna hástır, onlara áiddir. Mü’min olmayan insânlar, bu azím ikrâm ve ihsâna nâil olamayacaktır.

Hem bu ta‘bîr îmâ eder ki; ehl-i Cennet için, dünyâdan gitme kadınlardan başka, sâdece onlar için Cennet’te yaratılan “hûru’l-íyn” denilen kadınlar vardır[215] ve bu kadınların sayısı binlercedir.

Hem ف۪يهَٓا kelimesi işâret eder ki; o hûrîler, o Cennet-i A‘lâ’ya lâyık bir sûrette, orada yaratılmışlardır. Âdeta oraya mahsús, içeride saklanan gáyet kıymetdâr

Lügat: ebediyyen, tetahhur, tasfiye, udre(t), ediyye, kelime, kâfir, sinin