Arabî İşârâtü’l-İ‘câz/Metin

(ولهم) اشارة الى الاختصاص والتملك، ورمز الى التخصيص والحصر، وايماء الى ان لهم غير النساء الدنيوية حوراً عيناً خلقن لأجلهم.. و(فيها) اشارة الى ان تلك الأزواج لائقة بتلك الجنة فعلى نسبة علوّ درجاتها يفوق حسنهن.. وكذا فيها ايماء خفي الى أن الجنة تزينت وتبرجت بهن.. و(مطهرة) اشارة الى أن مطهِّراً طهرهن، فما ظنك بمن طهّرهُن ونزههن يد القدرة؟.. وكذا ايماء بالتعدية ان نساء الدنيا يطهرن ويصفين فيصرن حساناً كالحور العين المتطهرات في أنفسهن.

Arabca Metnin Meâli

Ve لَهُمْ kelimesinin başındaki لَ harfi, ihtisás ve temellüke işâret eder. Bu da o kadınların, onların mülkü ve onlara mahsús ve münhasır olduğuna remzeder.

Ve yine onlar için nisâ-i dünyeviyyeden başka, Cennet’e mahsús ve Cennet’te yaratılan ve حُورٌ ع۪ينٌ diye tesmiye edilen bir kısım kadınlar olduğunu ve ehl-i Cennet’in erkekleri, dünyâdan gelen zevcelerle evlendikleri gibi, onlarla da evleneceklerini îmâen gösteriyor.

Ve ف۪يهَٓا kelimesi, zarfiyyeti ifâde ettiği i‘tibârla, Cennet, o kadınlara zarf ve mesken olduğuna binâen anlaşılıyor ki; bu zevceler, o yüksek ve álî Cennet’e lâyık bir şekilde yaratılmışlardır. Binâenaleyh, Cennet’in ulvî derecâtının nisbetinde onların hüsünleri ve cemâlleri teálî ve tefevvuk ediyor.

Ve kezâ, ف۪يهَٓا kelimesinde hafî bir îmâ vardır ki; Cennet dahî o hûrîlerle tezeyyün ve teberrüc eder. Onlarla hüsn-i cemâli artar. Belki, “Cismânî saádet cihetiyle Cennet’in en lezzetli ve en zînetli maddesi, hûrîlerdir.” denilebilir.

Ve مُطَهَّرَةٌ kelimesi, tef’îl bâbından ism-i mef’ûl olduğuna nazaran; elbette ve her hâlde bir mutahhir, tathîr edici bir fâil vardır ki; onları öyle mutahhar kılmış, ter temiz yaratmıştır. O da, ancak yed-i kudrettir. Acaba yed-i kudret-i İlâhiyyenin tathîr ve tenzîh ettiği, maddeten ve ma‘nen temizleyip tezyîn ettiği o kadınların hüsn ü cemâllerini tavsíf etmek kábil midir?

Lügat: yed-i kudret, binâenaleyh, zarfiyyet, maddeten, teberrüc, tefevvuk, tezeyyün, elbette, nazaran, tesmiye, udre(t), binâen, kelime, nisbet, sinin, şekil