en çok muhtâc oldukları şey, cismânî lezzetlerin birincisi olan nikâhtır, evlenmektir. İşte Kur’ân-ı Mu‘cizü’l-Beyân, bu atf harfi ile bu cümleyi önceki cümlelerin üzerine atf etmekle ifâde etti ki; nasıl ki, ehl-i Cennet için mesken ve me’kel vardır. Öyle de orada kendilerine mahsús mutahhar zevceler, ter temiz eşler de vardır.

Evet insânın en büyük ihtiyâcı, kalbine karşı bir kalbin bulunmasıdır. Ya‘nî tâm ünsiyyet edeceği ve tâm dengi olan bir zevceye sáhib olmasıdır. İşte bu cümle müjde verdi ki; onların bu ihtiyâcları da Cennet’e lâyık ve oraya münâsib en a‘lâ bir şekilde yerine getirilecektir. Zîrâ bu cümle ifâde ediyor ki; “Ehl-i Cennet için orada ter temiz, mutahhar, Cennet’e lâyık zevceler vardır.”