Bu işin içinde, onların hakkı da vardır. Zîrâ âyet-i kerîme,

وَبَشِّرِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ   ya‘nî; “Ey Habîbim! Îmân edip amel-i sálih işleyenlere, Cennet’lerin tahsîs ve temlîk edileceğini müjdele!”[192] buyuruyor.

Demek Elláh (cc), îmân ve amel-i sálihin karşılığında, bu va’di ve müjdeyi veriyor. Öyle ise, bu ikrâmlar, sâdece bir va‘dden ibâret değil; îmân ve amel-i sálihin de mukábilidir. İşin içinde bu hakíkatın da payı vardır ve bu, bir gerçektir ki; ehl-i îmân, îmânı ve amel-i sálihi sayesinde, bu mazhariyyete kesb-i istihkák etmiştir.

İşte Müellif (ra), bütün bu mezkûr ma‘nâların, اَنَّ harf-i tahkíkinden nebeán edip geldiğini, bize beyân buyuruyor. جَزَاهُ اللّٰهُ خَيْرًا كَث۪يرًا