Şerh

HAVA UNSURU            

       İHTÂR: “Hüve Nüktesi”nde bahsedilen havadan murâd; unsur-i havadır ki, hakìkì mâhiyetini bilmediğimiz, âlemin her tarafını isti’lâ etmiş bir madde-i latîfedir. Bu unsur, kâinâtın her tarafında farklı özelliklerde bulunur. Yerden göğe, gökten Arşa kadar muhtelif tabakàt-ı hava vardır. O hava unsurunun bir tabakası ve bir nev’i de atmosferdeki hava tabakasıdır.

Hava unsuru diğer unsurlarla berâber, teşekkülât-ı ecsâma ve terkîb-i eşyâya sebebtir. Bitkiler, insanlar ve hayvanlar gibi, kâinâttaki bütün canlı ve cansız varlıklar anâsırdan mürekkeb varlıklardır. Meleklerin vücûdlarında dahi bu unsurlar mevcûddur. Hepsinin temelinde “hava, su, toprak ve güneş” unsurları veyâ yeni fennin ta’bîriyle “oksijen, hidrojen, karbon, azot” unsurları bulunmaktadır. Bütün mevcûdâtta bu dört unsur farklı nisbet ve miktârlarda vardır. Mevcûdâttaki unsurlar  ince ölçüler ve hâssas miktârlarda programlanıp terkîb edilmiştir.

Bu dört unsur, Küre-i Arz’da bulunduğu gibi, küremizin dışındaki âlemlerde de muhtelif derece ve özelliklerde bulunmaktadır. Fakat bunların nev’leri, bildiğimiz dört unsurdan farklıdır.  Bu nev’lerin asıl mâhiyetleri ise bizce meçhûldür.

Demek Hüve Nüktesi’nde bahsedilen hava, sâdece teneffüs ettiğimiz atmosfer tabakasındaki hava değil; belki kâinâtın her tarafında farklı özellikte bulunan muhît hava unsurudur.

Şimdi birkaç başlık altında Hüve Nüktesi’nin kısa bir hulâsâsını beyân edip, daha sonra şerhine geçeceğiz.

HAVA UNSURU, EMİR VE İRÂDE-İ İLÂHİYE’NİN ARŞIDIR

 Dört unsurdan her biri, Rubûbiyyet-i İlâhiye noktasında bir nev’i arş, ya’nî tasarruf merkezidir. Meselâ; hava, emir ve irâde

Lügat: küre-i arz, teşekkülât, atmosfer, hidrojen, tasarruf, teneffüs, teşekkül, program, nisbet, sinin