Haşir Risâlesi’nin Şerhi
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
ların gebermesiyle memnûn olurlar. Ve mefhûm-i muhálif ile der: ‘Semâvât
ve Arz, ehl-i îmânın ölmesiyle ağlarlar.’ Zîrâ, ehl-i îmân ise -çünkü-
semâvât ve Arz’ın vazífelerini bilir. Hakíkí hakíkatlarını tasdîk ediyor. Ve
onların ifâde ettikleri ma‘nâları îmân ile anlıyor. ‘Ne kadar güzel
yapılmışlar, ne kadar güzel hizmet ediyorlar’ diyor. Ve onlara lâyık
kıymeti veriyor ve ihtirâm ediyor. Cenâb-ı Hak hesâbına onlara ve onlar âyîne
oldukları esmâya muhabbet ediyor. İşte, bu sır içindir ki, semâvât ve zemîn,
ağlar gibi ehl-i îmânın zevâline mahzûn oluyorlar.”[
“Ey álem-i beká için yaratılan ve fânî áleme
mübtelâ olan bî-çâre insân!
“فَمَا بَكَتْ
عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَ اْلاَرْضُ âyetinin sırrına dikkat et, kulak ver! Bak ne diyor! Mefhûm-i sarîhiyle fermân ediyor ki: ‘Ehl-i
dalâletin ölmesiyle, insân ile alâkadâr olan semâvât ve Arz, onların cenâzeleri
üstünde ağlamıyorlar, ya‘nî onların ölmesiyle memnûn oluyorlar.’ Ve
mefhûm-i işârîsiyle ifâde ediyor ki: ‘Ehl-i hidâyetin ölmesiyle semâvât ve
Arz, onların cenâzeleri üstünde ağlıyorlar, firâklarını istemiyorlar.”
Çünkü, ehl-i îmân ile bütün kâinât alâkadârdır, ondan memnûndur. Zîrâ, îmân ile
Hálık-ı Kâinât’ı bildikleri için, kâinâtın kıymetini takdîr edip hürmet ve
muhabbet ederler. Ehl-i dalâlet gibi tahkír ve zımnî adâvet etmezler.
“Ey insân, düşün!
Sen alâ külli hâl öleceksin. Eğer nefis ve Şeytán’a tâbi‘ isen, senin
komşuların, belki akrabâların senin şerrinden kurtulmak için mesrûr olacaklar.
Eğer ‘Eúzü billâhi mine’ş-şeytáni’r-racîm’ deyip, Kur’ân’a ve
Habîb-i Rahmân’a tâbi‘ isen; o vakit semâvât ve Arz ve mevcûdât, herkesin
derecesine nisbeten, senin derecene göre senin firâkından müteessir olup ma‘nen
ağlarlar. Ulvî bir mâtem ile ve haşmetli bir teşyî‘ ile, kabir kapısıyla
girdiğin beká áleminde senin derecene nisbeten senin için bir hüsn-i istikbâl
var olduğuna işâret ederler.”[
Ne mutlu bizlere ki; ehl-i îmânız. Îmânımızı
muhâfaza etmek için de Kur’ân, hadîs, fıkıh, tefsîr ve bu asırda Kur’ân’ın
i‘câz-ı ma‘nevîsini beyân eden “Risâle-i Nûr” tefsîrini okuyoruz,
elimizden geldiği kadar da amel etmeye çalışıyoruz.
Hazret-i Nûh (as), münkir ve putperest olan kavmini gece gündüz, gizli âşikâr, birer birer ve topluca tevhîde da‘vet ettiği hâlde, onlar o zâtın da‘vetine icâbet etmemekle berâber her def‘asında onu bayıltıncaya kadar döverlerdi.