Haşir Risâlesi’nin Şerhi
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
denilecek: وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذٰلِكَ مَاكُنْتَ مِنْهُ تَح۪يدُ “(Ve hakka mukárin olarak ölümün şiddeti geldiğinde,) sekerât-ı
mevt yakínen zuhûr ettiğinde; (işte o zamân, melekler sekerâtta olan şahsa:
‘İşte bu, kendisinden kaçtığın ölümdür.’) denilecektir.
Ya‘nî: Ey insân! Ölümü hîç düşünmüyordun. Ondan nefret ediyor, ondan
kaçıyordun. Öldükten sonra nasıl bir istikbâle kavuşacağını tefekkür
etmiyordun. İşte o kendisinden kaçıp durduğun hâdise gelip çattı, artık bundan
kurtuluş yoktur.”[
لَقَدْ كُنْتَ ف۪ى غَفْلَةٍ مِنْ هٰذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَد۪يدٌ
“Ve o
gün kâfirlere veyâ gáfil olan bütün insânlara hıtáben şöyle de denilecektir: (Muhakkak
ki, sen bundan bir gaflet içinde idin.) Bu müdhiş günü düşünmüyordun, bu
gündeki bu pek korkunç hâlleri hátırına getirmiyordun, hevesât-ı nefsâniyyeye
tâbi‘ bulunuyordun. (Şimdi senden perdeni kaldırıp açtık) dünyâda iken
gözleri, kulakları, kalbleri örten, insânları sonunu düşünür olmaktan mahrûm
bırakan engelleri bertaraf ettik, şimdi bu ákıbeti sana ap açık göstermiş
olduk. (Artık bu gün) bu dirilme zamânında (senin gözün keskindir) pek
fazla görücüdür. Binâenaleyh, dâr-ı âhireti inkâra imkân kalmamıştır ve her
insân, dünyâda iken işlemiş olduğu şeyleri
inkâr edemeyip kabûle
mecbûr bir hâlde bulunmaktadır.”[
Cân boğaza geldiğinde, henüz ölmeden ve aklı başında iken herkese Cennet veyâ Cehennem’deki yeri gösterilir. Kişinin inanmadığı noktalar kendisine arz edilir, o zamân hak tecellî eder. Herkes hakíkati görür. Hîç bir ferd-i insân yoktur ki, sekerâta girip daha aklı başında iken Cennet ve Cehennem’deki yerini görmesin. Sekerâtta iken, âhirete áid her şey kendisine gösterilir.
اَلْمَوْتُ يَوْمُ نَوْرُوزِنَا “Ölüm, Nevrûz günümüzdür”[