“Sahâbelerden ve Tâbiín ve Tebe-i Tâbiínden en yüksek mertebeli velâyet-i kübrâ sáhibi olan zâtlar, nefs-i Kur’ân’dan bütün letáiflerinin hisselerini aldıklarından ve Kur’ân onlar için hakíkí ve kâfî bir mürşid olduğundan gösteriyor ki, her vakit Kur’ân-ı Hakîm, hakíkatleri ifâde ettiği gibi, velâyet-i kübrâ feyizlerini dahi ehil olanlara ifâza eder.

“Evet, záhirden hakíkate geçmek iki súretledir:

“Biri: Tarîkat berzahına girip, seyr u sülûk ile kat-ı merâtib ederek hakíkate geçmektir.

“İkinci súret: Doğrudan doğruya, tarîkat berzahına uğramadan, lütf-i İlâhî ile hakíkate geçmektir ki; sahâbeye ve tâbiíne hás ve yüksek ve kısa tarîk şudur. Demek, hakáik-ı Kur’âniyyeden tereşşuh eden Nûrlar ve o Nûrlara tercümânlık eden ‘Sözler’, o hássaya mâlik olabilirler ve mâliktirler.” [58]

“İmâm-ı Rabbânî Ahmed-i Fârûkí (ra) demiş ki: ‘Ben seyr-i rûhânîde kat-ı merâtib ederken, tabakát-ı evliyâ içinde en parlak, en haşmetli, en letáfetli, en emniyyetli, sünnet-i seniyyeye ittibâı esâs-ı tarîkat ittiház edenleri gördüm. Hattâ, o tabakanın ámî evliyâları, sâir tabakátın hás velîlerinden daha muhteşem görünüyordu.’

“Evet, Müceddid-i Elf-i Sânî İmâm-ı Rabbânî (ra) hak söylüyor. Sünnet-i seniyyeyi esâs tutan, Habîbulláh’ın zılli altında makám-ı mahbûbiyyete mazhardır.” [59]

“Bu fakír Saíd, Eski Saíd’den çıkmaya çalıştığı bir zamânda, rehbersizlikten ve nefs-i emmârenin gurûrundan gáyet müdhiş ve ma’nevî bir fırtına içinde akıl ve kalbim hakáik içerisinde yuvarlandılar. Kâh Süreyya’dan serâya, kâh serâdan Süreyya’ya kadar bir sukút ve suúd içerisinde çalkanıyorlardı.

“İşte o zamân müşâhede ettim ki, sünnet-i seniyyenin mes’eleleri, hattâ küçük âdâbları, gemilerde hatt-ı hareketi gösteren kıblenâmeli birer pusula gibi, hadsiz zararlı, zulümâtlı yollar içinde birer düğme hükmünde görüyordum. Hem o seyâhat-i rûhiyyede, çok tazyîkát altında, gáyet ağır yükler yüklenmiş bir vaz’ıyyette kendimi gördüğüm zamânda, sünnet-i seniyyenin o vaz’ıyyete temâs eden mes’elelerine ittiba’ ettikçe, benim bütün ağırlıklarımı alıyor gibi bir hıffet buluyordum. Bir teslîmiyyetle, tereddüdlerden ve vesveselerden, ya’nî, ‘Acabâ böyle hareket hak mıdır,