Şerh

âyâtının nücûmundan, yıldızlarından iniyor, nüzûl ediyor.” [20]

Sahâbe-i Kirâm, Kur’ân’ı okuyup tefekkür ederek Elláh’a kavuşmuştur. Bu zevât-ı áliyyenin, Kur’ân’dan başka şeyhi, mürşidi veyâ tasavvufî ma’nâda riyâzeti ve çillesi yoktur. Câdde-i kübrâ olan Kur’ân’la doğrudan doğruya ma’nen irtibât sağlar; böylece záhirden hakíkate geçerlerdi. Evet, Kur’ân’daki tefekkür-i îmânî, her derde devâ; her ye’se recâ; her zulmete ziyâdır. O Fermân-i Ahkem’in ma’nâsı hakíkí ma’nâda anlaşılsa, altı erkân-ı îmâniyye ve beş esâsât-ı İslâmiyye hakkıyla inkişâf eder; istinbât ve istihrâc edilen ahkâm-ı şerîatın menbaını bulur. İşte, kaybolan da’vâ budur.

Müellif (ra) Hazretleri, “Bütün hak tarîkler Kur’ândan alınmıştır” cümlesiyle ma’nen diyor ki: “Her ne kadar bütün hak meslekler Kur’ân’dan alınmışsa da, Hazret-i Peygamber ve Sahâbe-i Kirâm’ın asıl mesleği ve Kur’ân’nın ana câddesi değildir. Ondan gelmiştir, ama o değildir. Onun için, doğrudan doğruya bu asırdan sıyrılıp Kur’ân’ın tefekkürî mesleğine girmek ve i’câzına dayanmak gerekir.” Câdde-i kübrâ-i Kur’âniyye olan Risâle-i Nûr mesleğinin bir esâsı da “tefekkür”dür. Dolayısıyla, Risâle-i Nûr’da îzáh edildiği tarzda bir tefekkür ile gáyet kısa ve kolay bir súrette hakíkate vâsıl olmak mümkündür.

Tefekkür mesleğinden o kadar uzaklaşıldı ki; hattâ küçüklüğümüzde ba’zı imâmlar, bize derdi ki;

“اِنَّ فىِ خَلْقِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيَاتٍ لِأُولِى الْاَلْبَابِ

âyet-i kerîmesi, [21] o zamâna hástır. Elláh’ın varlığını ve birliğini o zamânda yaşayan kâfirlere isbât sadedinde söylenmiştir. Biz zâten inanmışız; bu âyet bize hıtáb etmiyor.”

O hâle geldi ki; her bir âyet-i Kur’âniyyenin, her bir insâna hıtáb ettiğini hoca bile anlamıyordu. Bilmiyordu ki; bu âyet-i uzmâ, insânı Elláh’a vâsıl eden tefekkürî bir âyettir. Kur’ân-ı Kerîm’in her bir cümlesi, hattâ herbir harfi, bir ism-i İlâhînin tecellîsinden gelmiş ve esmâ-i İlâhiyyenin tecelliyyâtını ders veriyor. Zîrâ, o cümlenin arkasında tecelliyyât-ı esmâ saklıdır. O tecelliyyâtı anlayınca,

Lügat: peygamber, tasavvufî, tasavvuf, tefekkür, kündür, kâfir, âmiyy