Şerh

“Üçüncüsü: Şübehât-âlûd hükemâ mesleğidir.

“Dördüncüsü ve en birincisi: Belâgat-ı Kur’âniyyenin ulvî mertebesini i’lân etmekle berâber, cezâlet cihetiyle en parlağı ve istikámet cihetiyle en kısası ve vuzúh cihetiyle beşerin umûmuna en eşmeli olan Mi’râc-ı Kur’ânîdir.

“Hem o arşa çıkmak için dört vesîle vardır: İlhâm, ta’lîm, tasfiye, nazar-ı fikrî.” [19]

“Ta’lîm”, hükemânın usûlüdür. “Tasfiye”, sofîlerin usûlüdür. “Nazar-ı fikrî”, kelâmcıların usûlüdür. Kur’ân şâkirdlerine “ilhâm” yeter. Kur’ân’a yapışan ilhâma mazhardır, başka usûl ve üslûblara ihtiyâc yoktur.

Hacı Hulûsí Bey merhûm da bu meyânda şöyle buyurmuştur: “İlhâmâtla keşfiyyâta mazhar olmayan, hayâlâtla hakíkati çözemez.”

Âhirzamânın bütün fitnelerinin zuhûr etttiği şu zamânda bize yüklenen temel vazífe, hem bu asrın şiddetli ve dehşetli fitnelerinden, hem de Tasavvuf ve Kelâm ilimlerinin revâcda olduğu eski asırların efkârından tecerrüd ederek, doğrudan doğruya sırr-ı i’câz-ı Kur’ân’a dayanmaktır. Bu asırda bu vazífeyi Risâle-i Nûr yaptığı için, “Sahâbe Mesleği” diye ta’rîf edilmiştir.

Risâle-i Nûr, şahsí ilhâm mahsúlü değildir. Belki, vahyin feyzinden gelen ilhâm cinsidir, Kur’ân’dan mülhem edviyelerdir.

Evet, Risâle-i Nûr’daki ekser hakáik, âyât-ı Kur’âniyyeden mülhem ve ilhâmât-ı Kur’âniyyeden muktebes olarak Müellif-i Muhterem’in kalbine tulû’ etmiş; o da bu hakáika ve esrâra tercümân olmuştur. Ta’bîr-i diğerle, Risâle-i Nûr’un menbaı ve me’hazı Kur’ân’dır. Velâyet-i suğrâdan gelen ilhâmât değil; velâyet-i kübrâ denilen sırr-ı verâset-i nübüvvet menbaından akıp gelen ilhâmâttır. Müellif (ra), doğrudan doğruya sırr-ı verâsete ve küllî ve şümûllü ilhâma mazhar olarak bu eserleri te’lîf etmiştir. Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri konu ile alâkalı olarak şöyle buyurmuştur:

“Risâletü’n-Nur, sâir te’lîfât gibi ulûm ve fünûndan ve başka kitâblardan alınmamış. Kur’ân’dan başka me’hazı yok; Kur’ân’dan başka üstâdı yok; Kur’ân’dan başka merciı yoktur. Te’lîf olduğu vakit hîçbir kitâb Müellifinin yanında bulunmuyordu. Doğrudan doğruya Kur’ân’ın feyzinden mülhemdir ve semâ-i Kur’ânîden ve

Lügat: muhterem, muktebes, nübüvvet, tasavvuf, tecerrüd, belâgat, dehş(e), mertebe, tasfiye, übüvvet, birinc, dehşet, edviye, hükemâ, şiddet, fikrî, küllî