Şerh

Binâenaleyh, bu hareketimizle hem kendimizi gadab-ı İlâhiyyeden kurtarmış oluruz; hem ümmet-i İslâmiyyeyi, hem de Álem-i İnsâniyyeti de helâket-i umûmiyyeden kurtarmış oluruz. Böylece yeryüzünde Kur’ân’ın hâkimiyyet-i mutlakasına zemîn hâzırlamış oluruz. İnşâelláh… Aks-i takdîrde bugün ma’rûz kaldığımız felâket ve helâket devâm edecektir.

Evet, Ümmet-i İslâmiyyeyi bugünkü mağlûbiyyetten, esâretten, zilletten, tefrikadan ve ihtilâftan kurtarmanın ve maddî ve ma’nevî terakkıyyâta sevk etmenin ve ittihâd-ı İslâm’ı te’mîn etmenin çâre-i yegânesi, Asr-ı Saádet’teki gibi nazarları doğrudan doğruya Kitâbulláh’a ve Sünnet-i Resûlulláh’a çevirmektir. Devlet ve millet-i İslâmiyye olarak Kitâb ve Sünnet’i esâs tutup, efkâr ve a’malimizi, düşünce ve harekâtımızı Kitâb ve Sünnet’in mihengiyle tartıp; ilmî, amelî ve edebî sâhalarda ahkâm-ı Kur’âniyyeyi icrâ ve tatbîk etmektir. Meslek, meşreb ve mezheb taassubundan vazgeçmektir.

Hulâsa: Bütün mezhebler, meslekler ve meşrebler, bütün şahıslar, fa’áliyyetler ve kitâblar Kur’ân’a âyîne, dellâl ve hádim olmalı; ona hizmet etmeli ve onu göstermelidir. Kur’ân’ın yerine geçmemeli, ona perde, gölge ve vekîl olmamalıdır.

Bu asırda ümmetin dünyâ ve âhiret saádetinin yegâne çâresi şudur; Asr-ı Saádet’te, Sahâbe, Tâbiín ve Tebe-i Tâbiín devrinde olduğu gibi, enzár-ı nâsa doğrudan doğruya Kur’ân ve Sünnet gösterilmeli; nazar-ı dikkatler Kitâb ve Sünnet’e çevrilmelidir. Her meslek ve mezheb sáhibi, meslek ve mezhebini dîn telakkí etmemeli, belki Kur’ân ve Sünnet’e vesîle ve âyîne görmelidir. Ümmeti

وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا âyet-i kerîmesi [355] sırrınca, Kur’ân’ın etrâfında birleşmeye da’vet etmeli, kendi mesleğine ve meşrebine da’vet etmemelidir.

Lügat: binâenaleyh, hâkimiyyet, hareket, harekât, kurt(a), taassub, tefrika, binâen, dikkat, hizmet, meşreb, millet, sünnet, tefrik, yegâne, zillet, âhiret, âhire, âmiyy