Şerh

Eğer, câmilerle alâkalı bu bid’atları ve yanlışları ácilen düzeltmezsek; Cenâb-ı Hak, bize gazab edebilir, bir azâb gönderebilir; bir zálimi başımıza musallat edebilir. Câ-yı dikkat bir hâdise: Kur’ân’a bin sene bayrakdârlık eden bir millet, son devirlerinde Kur’ân ve Sünnet’ten uzaklaştı; Avrupa’ya yaklaştı. Cenâb-ı Hak da cezâ olarak İngiliz’i ümmetin başına musallat etti. Hılâfet-i İslâmiyye, o milletin eliyle lağvedildi. Netîcede ümmet-i Muhammediyye (asm) param parça oldu; Müslümânların izzet ve şevketi záyi’ oldu; ehl-i îmân maddî ve ma’nevî esârete dûçâr oldu. 

Bu zillet ve esâretten kurtulup izzet ve şevket-i İslâmiyyeye kavuşmanın yegâne çâresi, ilk üç asırda olduğu gibi tekrâr Kur’ân ve Sünnet’e sım sıkı temessük etmek; hayâtın her safhasında, bâ-husús ilmî, amelî ve edebî sâhalarda ahkâm-ı Kur’âniyyeyi icrâ ve tatbîk etmektir. Gelecek âyet-i kerîmeler ve hadîs-i şerîf, rehber olarak bize kâfî ve vâfîdir:

 لَقَدْ اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكُمْ كِتَابًا ف۪يهِ ذِكْرُكُمْۜ اَفَلَا تَعْقِلُونَ “Kasem olsun ki; size bir Kitâb indirdik ki; sizin şerefiniz ondadır. Hâlâ akıllanmayacak mısınız?”[329]

وَاِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَۚ وَسَوْفَ تُسْـَٔلُونَ “Ey Resûlüm! (Muhakkak ki, o,) sana vahyolunan Kur’ân-ı Kerîm, (elbette senin için ve ümmetin için pek büyük bir şereftir ve ileride suâl olunacaksınız.) Kur’ân-ı Kerîm’e karşı vazífelerinizi yerine getirip getirmediğinizden hesâba tâbi’ tutulacaksınız.”[330]

“Size iki şeyi emânet olarak bırakıyorum. Onlara sım sıkı sarıldığınız müddetçe asla dalâlete düşmezsiniz. Biri, Elláh’ın Kitâbı, Kur’ân-ı Kerîm; diğeri Resûlulláh (sav)’in Sünneti’dir.”[331]

رَبَّنَٓا اٰمَنَّا بِمَٓا اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِد۪ينَ. اٰم۪ينَ 

Lügat: muhammed, temessük, elbette, muhakka, dikkat, ediyye, gönder, hâdise, millet, sünnet, yegâne, zillet, şevket, hâdis, âmile, âmiyy