Şerh

tır ve ádet-i sádâttır. Ancak İnzâl ve Sünnet’le sâbit değildir. Bu râbıta, ancak ehliyyetli kişiler arasında, avâma intikál etmemek şartıyla husúsí mekânlarda yapılabilir.

Buna binâen; Asr-ı Saádet’te câmiler, hangi maksad ve gáye için kullanılmış ise, o gáye ve maksada göre câmiler yeniden ıslâh edilmeli; cemâat ve cem’ıyyetlerin, meslek ve meşreblerin kendilerine áid usûl ve âdâblarının câmilerde tatbîkıne müsâade edilmemelidir. Diyânet İşleri Başkanlığınca, namâzdan sonraki tesbîhât-ı Nebevî ne kadar ise, onu kaynaklardan araştırmak súretiyle tesbît edilmeli; bu konuda bir namâz tesbîhâtı hâzırlanmalı; bunu bütün câmilere gönderip fiilen tatbîkâtını görevlilerden istemeli; böylece sünnet olan tesbîhâtın aslı muhâfaza edilmelidir. Zîrâ, dîn-i mübîn-i İslâm’ın aslı muhâfaza edilmezse, o zamân bid’alar her tarafı istîlâ eder.

Dördüncü Mes’ele: Dînin üssü’l-esâsı olan ve Kur’ân’ın ekseriyyetini, belki üçte ikisini teşkîl eden;

1) Tevhîdi isbât eden âyet ve hadîsler,

2) Haşr-i cismânîyi (öldükten sonra ceseden dirilmeyi) isbât eden âyet ve hadîsler,

3) Kıyâmet gününü isbât eden âyet ve hadîsler,

4) Haşir Meydânı ve hâdisât-ı haşriyyeyi îzáh ve isbât eden âyet ve hadîsler,

5) Cennet ve Cehennem’i tasvîr ve isbât eden âyet ve hadîslerdir.

Şu beş mesâil-i mühimme, bizim müşâhedelerimize ve bizden evvelkilerden edindiğimiz bilgilere göre takrîben seksen-doksan senedir câmilerde îrâd edilen hutbelerde ve yapılan vaazlarda çok az işlenmektedir. Hutbe ve vaazlarda dînin üssü’l-esâsını teşkîl eden bu konulara daha fazla yer verilmesi elzemdir.

Beşinci Mes’ele: Câmilerde ve evlerde ölü için mevlid okumak bid’attır. Zîrâ, mevlid, Peygamber Efendimiz’in doğum gününde okunur; neş’e ve sürûr ifâde eder. Ölüm günleri ise, insânların üzüldükleri günlerdir. Dolayısıyla, ölüm gününde mevlid merâsimi tertîb etmek mevlidin ma’nâsına muháliftir.

Evet, Hicrî Takvîme göre, Resûl-i Ekrem (asm)’ın mevlid gecesinde mevlid okumak, ádet-i İslâmiyyedendir. Buna i’tirâzımız yoktur. Mîlâdî Takvîme göre, Hazret-i Peygamber (asm)’ın mevlidini kutlamak, bid’a-i kabîha olduğu gibi; ölüler için, bâ-husús ulemâ ve meşâyihin ölüm yıldönümlerinde, yedi, kırk ve elli ikinci gecelerinde mevlid okutmak da bid’a-i kabîhadır. Maalesef bugün bu nev’ı mevlidler, ibâdet maksadıyla okunmaktadır. İbâdet olmadığı hâlde, 

Lügat: peygamber, cehennem, ehliyyet, seriyye, binâen, efendi, ekseri, fiilen, gönder, mevlid, meşreb, nebevî, seriyy, sünnet, dönüm, hicrî, hâdis, âmile, âmiyy