Şerh

eden esâs-ı velâyeti muhâfaza etmekte ve velâyet-i kübrânın feyizlerini ihtivâ etmektedir. Müellif (ra), “Kastamonu Lâhikası” adlı eserinde bu konuyu şu veciz ifâdeleriyle şöyle beyân etmektedir:

“Risâle-i Nûr, gerçi umûma teşmîl súretiyle değil; fakat her hâlde hakíkat-ı İslâmiyyenin içinde cereyân edip gelen esâs-ı velâyet ve esâs-ı takvâ ve esâs-ı azîmet ve esâsât-ı Sünnet-i Seniyye gibi ince fakat ehemmiyyetli esâsları muhâfaza etmek, bir vazífe-i asliyyesidir. Sevk-ı zarûretle, hâdisâtın fetvâlarıyla onlar terkedilmez.” [309]

Risâle-i Nûr, tálib-i hakíkati velâyet-i suğrâ ve velâyet-i vustáya uğratmadan doğrudan doğruya velâyet-i kübrâ makámına çıkarıyor. Velâyet-i kübrâ ise, sırr-ı verâset-i nübüvvet makámıdır. Hazret-i Peygamber (sav)’den sonra artık peygamber gelmediği için, Cenâb-ı Hak her asırda birisinin elini tutar, “Kulum gel! Ben, seni peygamberlerin vazífesi olan teblîğ vazífesiyle tavzíf ediyorum” der, onu o teblîğ makámına getirir. Ya’nî onu,اَلْعُلَمَاءُ وَرَثَةُ اْلأَنْبِيَاءِ  hadîs-i şerifinin sırrıyla verâset-i nübüvvet makámının gölgesi altına getirir. Hâşâ bin kere hâşâ, o kimse, peygamber değildir. İşte, Risâle-i Nûr, bu asırda bu vazífeyi yapıyor. Müellif (ra) şöyle buyuruyor:

"Benim şahsımdan bir himmet beklemeyiniz ve şahsımı mübârek tanımayınız. Ben makám sáhibi değilim. Ádî bir neferin müşir makámının evâmirini teblîği gibi, ben de ma’nevî bir müşiriyyet makámının evâmirini teblîğ ediyorum. Hem müflis bir adamın, gáyet kıymetdâr ve zengîn elmas ve mücevherât dükkânının dellâlı olduğu gibi; ben dahi, mukaddes ve Kur’ânî bir dükkânın dellâlıyım.” [310]

Risâle-i Nûr’un Birinci Talebesi olan Hacı Hulûsí Bey hakkında dahi Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri şöyle diyor:

“Cemâata Sözler’i okumak zamânında, sendeki hissiyyât-ı áliyye ve fazla inkişâf ve fedâkârâne hamiyyet-i dîniyye galeyânının sırrı şudur ki:

“Velâyet-i kübrâ olan verâset-i nübüvvetteki makám-ı teblîğin envârı altına girdiğin içindir. O vakit sen, dellâl-ı Kur’ân Saíd’in vekîli belki ma’nen aynı hükmüne geçtiğin içindir.” [311]

Lügat: peygamber, mukaddes, nübüvvet, cereyân, seniyye, übüvvet, birinc, himmet, lâhika, sünnet, gerçi, hâdis, sinin, âmiyy