Şerh

İşte böyle bir zamânda, tasavvuf dersinden ziyâde doğrudan doğruya hakáik-ı îmâniyyenin isbât ve takviyesine çalışmak; dalâletli felsefenin tehâcümâtından ve îrâs ettiği evhâm ve şübehâttan ehl-i îmânı muhâfaza etmek; hem sünnet-i seniyye ve şeáir-i İslâmiyye’nin hakkániyyet ve mehâsinini gösterip bid’alara karşı sünnet-i seniyyeyi müdâfaa etmek ve fiilen de ittiba’ ederek sünnet-i seniyyeyi ihyâ etmek lâzımdır. Bunun da en müessir yolu, Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyân’ın i’câz-ı ma’nevîsinden gelen Risâle-i Nûr’u ders vermektir.

Elhâsıl: Bu zamân, tasavvuf dersinden ziyâde Risâle-i Nûr ile hakáik-ı îmâniyye ve esâsât-ı İslâmiyye’nin ders verilmek súretiyle takviye edilmesi ve ahkâm-ı şerîatın ta’lîm buyrulması zamânıdır. Buna binâen, bu asırda tasavvuf ve tarîkat yoluyla dîn-i mübîn-i İslâm’a hizmet etmek üç sebebten dolayı müşkilleşmiştir:

Birincisi: Bu zamânda gıdâ hükmünde olan hakáik-ı îmâniyye ve ahkâm-ı şerîat zedelendiği için, bütün himmetlerin doğrudan doğruya bunların takviyesine sarf edilmesi lâzım ve elzemdir. Hattâ, değil tasavvuf, ondan çok daha ehemmiyyetli olan ictihâd müessesesinin dahi bu zamânda çalıştırılamayacağını ve o yola girilmesinin şu ân için hem zararlı, hem de muhâl olduğunu Müellif-i Muhterem (ra), “Yirmi Yedinci Söz İctihâd Risâlesi” adlı eserinde beyân etmiştir.

Nasıl ki; ictihâd ve kıyâs-ı fukahâ haktır. Ancak, şartları ağır olduğundan bu zamânda erbâbı yoktur. Aynen öyle de, tasavvuf ve tarîkat haktır. Ancak, şartları ağır olduğundan bu zamânda erbâbı yoktur.

İkincisi: Hakáik-ı îmâniyyeye sağlam bir súrette i’tikád etmekte ve ahkâm-ı şerîata ittiba’ edilmekte bir kusúr varsa, tasavvuf yolunda sülûk etmek imkânsızdır. Çünkü, tasavvufta, mevcûd bir îmândan istifâde edilerek îmânın yüksek mertebelerine çıkılmaktadır. Bu zamânda ise, avâm-ı mü’minînde, felsefenin evhâm ve şübhelerinden korunmuş bir îmân bulmak çok müşkilleşmiştir. Onun için, bu zamânda tasavvuf yolundan gitmek ádetâ imkânsızlaşmıştır.

Üçüncüsü: Hakáik-ı îmâniyye ve sünnet-i seniyye, velâyet-i kübrâ sırrına mazhardır ve tarîkat-ı Muhammediyye (asm)’dır. Bu tarîk, cümle tarîklerin fevkındedir. Sünnet-i seniyyeyi kendine esâs tarîkat ittiház eden ve böylelikle velâyet-i kübrâya mazhar olan bir kimsenin, velâyet-i suğrâdan gelen başka tarîklere ihtiyâcı olmaz. İşte, Risâle-i Nûr, hakáik-ı İslâmiyye’nin içinde cereyân

Lügat: sünnet-i seniyye, muhammed, muhterem, tasavvuf, cereyân, felsefe, mertebe, seniyye, takviye, binâen, birinc, ediyye, fiilen, himmet, hizmet, sünnet, imkân, istif, sinin, âmiyy, şübeh, şübhe