Metin

Ve ferâiz-i dîniyyeyi imtisâl etmekle olur. Bu iki cenâhta kusúr varsa, o yolda gidilmez.” Öyleyse, tarîk-ı Nakşî’nin üç perdesi var: Birisi ve en birincisi ve en büyüğü: Doğrudan doğruya hakáik-ı îmâniyyeye hizmettir ki; İmâm-ı Rabbânî (ra) de âhir zamânında ona sülûk etmiştir.

İkincisi: Ferâiz-i dîniyyeye ve sünnet-i seniyyeye tarîkat perdesi altında hizmettir.

Üçüncüsü: Tasavvuf yoluyla emrâz-ı kalbiyyenin izâlesine çalışmak, kalb ayağıyla sülûk etmektir.

Şerh

 i’tikád etmek ve ferâiz-i dîniyyeyi) dînin farz olan emirlerini (imtisâl etmekle olur.) Metinde geçen “ferâiz-i dîniyyeyi imtisâl” ifâdesinde, harâmlardan ictinâb etmek; elinden geldiğince sünnete riáyet etmek ve mekrûhlardan sakınmak ma’nâsı da mündemicdir. (Bu iki cenâhta) kanatta, ya’nî hakáik-ı îmâniyyeye sağlam bir súrette i’tikád etmek ve ferâiz-i dîniyyeyi imtisâl etmek husúslarında (kusúr varsa, o yolda gidilmez.”

Öyleyse,) ya’nî İmâm-ı Rabbânî (ra)’ın bütün bu sözlerinden anlaşılan ma’nâ şudur ki; (tarîk-ı Nakşî’nin üç perdesi var:) Ya’nî, tarîkat, şerîattaki şu üç hakíkatın bir unvânı ve perdesidir, yoksa şerîattan ayrı bir şey değildir.

(Birisi ve en birincisi ve en büyüğü: Doğrudan doğruya hakáik-ı îmâniyyeye hizmettir ki; İmâm-ı Rabbânî (ra) de âhir zamânında ona sülûk etmiştir.) Bu cümlede geçen “hakáik-ı îmâniyye” ta’bîrinden murâd; Resûl-i Ekrem (sav)’in getirdiği cümle ahkâm-ı şerîattır. İşte, tarîkatın en birinci ve en büyük gáyesi, ahkâm-ı şerîatın hakkániyyetine yakínî îmânı te’mîn etmektir ki; Risâle-i Nûr, bu asırda bu dersi vermektedir. Risâle-i Nûr, keşfiyyâta, kerâmâta, ezvâka, mevâcide ehemmiyyet vermez; imkân dâiresiyle meşgúl olmaz; Álem-i Vücûb denilen ef’ál, esmâ ve sıfât-ı İlâhiyyeyi ders verir; böylece hakáik-ı îmâniyyenin vuzúhla inkişâfını te’mîn eder.

(İkincisi: Ferâiz-i dîniyyeye ve sünnet-i seniyyeye tarîkat perdesi altında hizmettir.) Ya’nî, ahkâm-ı şerîata ittiba’ ve imtisâli te’mîn etmektir.

(Üçüncüsü: Tasavvuf yoluyla emrâz-ı kalbiyyenin) “dünyâ muhabbeti, hırs, tama’, gurûr, kibir, enâniyyet, riyâkârlık” gibi kalbî hastalıkların (izâlesine) yok edilmesine (çalışmak, kalb ayağıyla sülûk etmektir.) Kalbdeki ma’nevî hastalıkları izâle edip, o kalbi, şerîatın terbiyesi altında inkişâf ettirip çalıştırmaktır.

Lügat: sünnet-i seniyye, muhabbet, tasavvuf, seniyye, terbiye, birinc, ferâiz, hizmet, sünnet, imkân, kibir