Metin

Biri; velâyet-i kübrâdır. Velâyet-i kübrâ ise, verâset-i nübüvvet yoluyla, tasavvuf berzahına girmeden, doğrudan doğruya hakíkate yol açmaktır.

Hem demiş ki: “Tarîk-ı Nakşî’de iki kanatla sülûk edilir. Ya’nî, hakáik-ı îmâniyyeye sağlam bir súrette i’tikád etmek

Şerh 

(Biri; velâyet-i kübrâdır.) Büyük velâyettir. (Velâyet-i kübrâ ise, verâset-i nübüvvet) peygamberlere vâris olmak (yoluyla, tasavvuf berzahına girmeden, doğrudan doğruya hakíkate yol açmaktır.) Peygamberler, bütün diğer insânlardan ve cümle melâikeden yüksek bir makáma sáhib oldukları için, onların velâyetleri, velâyet-i kübrâdır. Bu velâyet, asıl i’tibâriyle peygamberlere mahsústur. Vehbîdir; çalışmakla kazanılmaz. Gölge ve perdeler yoktur. Bi’l-asále tecellî vardır. Akrebiyyet-i İlâhiyyenin (Elláh’ın kullara yakınlığının) inkişâfıdır. Gáyet kısa ve gáyet yüksektir. Zahmeti az, fakat meziyyeti çoktur. İşte şu velâyet, her ne kadar asıl i’tibâriyle peygamberlerin velâyeti ise de, onlara tamâmen ittiba’ ile ba’zı kimseler şu velâyetin feyzine mazhar olurlar ki; onlara “verese-i nübüvvet” denilir. Yanlış anlaşılmasın! Onlar, hâşâ peygamberlerin makámına ulaşamazlar. Çünkü, bu makámın asıl sáhibleri peygamberlerdir. Fakat, onlara ittiba’ eden verese-i nübüvvet, onların makámlarından gelen yüksek feyze mazhar olurlar. Ya’nî, bu velâyet, peygamberler için doğrudan doğruya ve bi’l-asále iken, onlara ittiba’ eden verese için tebeí ve gölgedir. Bunların velâyeti, diğer velâyetlerden çok daha yüksektir ve ittiba’ yoluyla o makámın husúsıyyetlerine mazhar olunur. Müellif (ra), “Lem’alar” adlı eserinde şöyle buyuruyor:

“İmâm-ı Rabbânî Ahmed-i Fârûkí (ra) demiş ki: ‘Ben seyr-i rûhânîde kat-ı merâtib ederken, tabakát-ı evliyâ içinde en parlak, en haşmetli, en letáfetli, en emniyyetli, sünnet-i seniyyeye ittibâı esâs-ı tarîkat ittiház edenleri gördüm. Hattâ, o tabakanın ámî evliyâları, sâir tabakátın hás velîlerinden daha muhteşem görünüyordu.’

“Evet, Müceddid-i Elf-i Sânî İmâm-ı Rabbânî (ra) hak söylüyor. Sünnet-i Seniyyeyi esâs tutan, Habîbulláh’ın zılli altında makám-ı mahbûbiyyete mazhardır.” [308]

 (Hem) İmâm-ı Rabbânî (ks) (demiş ki: “Tarîk-ı Nakşî’de) Nakşibendî tarîkatında (iki kanatla sülûk edilir. Ya’nî, hakáik-ı îmâniyyeye sağlam bir súrette

Lügat: sünnet-i seniyye, akrebiyyet, peygamber, haşmetli, meziyyet, muhteşem, nübüvvet, tasavvuf, seniyye, übüvvet, haşmet, sünnet, dilir, vâris