Şerh

olduğuna kat’í îmân etmek ve mülkünde hîçbir şerîki olmadığına ve  لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ kelime-i kudsiyyesine, hakíkatlarına îmân etmek, kalben tasdîk etmekle olur. Yoksa, ‘Bir Elláh var’ deyip, bütün mülkünü esbâba ve tabîata taksîm etmek ve onlara isnâd etmek; hâşâ hadsiz şerîkleri hükmünde esbâbı merci’ tanımak ve her şeyin yanında hâzır irâde ve ilmini bilmemek ve şiddetli emirlerini tanımamak ve sıfâtlarını ve gönderdiği elçilerini, peygamberlerini bilmemek; elbette hîçbir cihette Elláh’a îmân hakíkatı onda yoktur. Belki, küfr-i mutlaktaki ma’nevî cehennemin dünyevî ta’zîbinden kendini bir derece tesellîye almak için o sözleri söyler.” [300]

Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri’nin zikrettiğimiz şu mektûbundaki ifâdelerine çok dikkat etmek lâzımdır. Demek, mücerred “Ben, Elláh’a îmân ettim” demek kâfî değildir. Sahîh bir îmânın olabilmesi için, Elláh’ın bütün esmâ ve sıfâtlarına îmân etmekle berâber, Cenâb-ı Hakk’ın gönderdiği bütün peygamberlere ve onların ellerindeki kitâblara ve onlardaki ahkâmın cümlesine îmân etmek lâzımdır.

Elhâsıl: Bütün tarîkatların nokta-i müntehâsı, Resûl-i Ekrem (asm)’ın getirdiği şerîatın cümle ahkâmının hak olduğuna îmânın inkişâf ettirilmesi ve şerîatın hakíkatine ulaşıp onun záhirî bir kışır olmadığının, belki maksúd-i hakíkí olduğunun anlaşılması; ve şerîat ve sünnet-i seniyyenin hássası olan velâyet-i kübrânın feyizlerine ulaşılmasıdır. İşte, Risâle-i Nûr, bu asırda bu vazífeyi yapıyor; hakáik-ı îmâniyyenin vuzúh ile inkişâfını te’mîn ediyor; böylece tálibini hakíkate vâsıl ediyor. Müellif (ra), bu hakíkati şöyle beyân buyurmaktadır:

“Sonra, o seyyâh-ı álem asırlarda gezerken, müceddid-i elf-i sânî, İmâm-ı Rabbânî Ahmed-i Fârûkí’nin medresesine rast geldi, girdi; onu dinledi. O İmâm, ders verirken diyordu:

“ ‘Bütün tarîkatların en mühim netîcesi, hakáik-ı îmâniyyenin inkişâfıdır.’ Ve: ‘Bir tek mes’ele-i îmâniyyenin vuzúh ile inkişâfı, bin kerâmâta ve ezvâka müreccahtır.’ Hem diyordu: ‘Eski zamânda, büyük zâtlar demişler ki: ‘Mütekellimînden ve ilm-i Kelâm ulemâsından birisi gelecek, bütün hakáik-ı îmâniyye ve İslâmiyyeyi delâil-i akliyye ile kemâl-i vuzúh ile isbât edecek.’ Ben istiyorum ki; ben o olsam,

Lügat: sünnet-i seniyye, ilm-i kelâm, peygamber, cehennem, akliyye, dünyevî, elbette, medrese, seniyye, dikkat, gönder, hadsiz, kelime, sünnet, şiddet, âmiyy