Doğrudan doğruya Kadîr-i Zü’l-celâl’e verir. Hâlbuki, en keskin tarîk olan aşk, nefisten elini çeker, fakat ma’şûk-ı mecâzîye yapışır. Onun zevâlini bulduktan sonra Mahbûb-i Hakíkí’ye gider.

i’timâddan, fahr ve ucubdan vazgeçse, torbasında aczden başka bir şey olmadığını anlasa, elini (doğrudan doğruya Kadîr-i Zü’l-celâl’e verir.) Bütün mehâsin ve kemâlâtı, araya bir ma’şûku koymadan doğrudan doğruya Rabbine teslîm eder; O’nu medh u senâ eder; muhabbetini O’na hasreder; vazífe-i ubûdiyyetini edâ eder; makám-ı mahbûbiyyete, ya’nî o makámın gölgesine mazhar olur. Zîrâ, mevcûdâtta görünen ve medâr-ı hamd ve senâ, medih ve minnet olan bütün cemâl, kemâl ve ihsân O’nundur, diye i’tikád eder. (Hâlbuki, en keskin tarîk olan aşk, nefisten elini çeker, fakat ma’şûk-ı mecâzîye yapışır. Onun zevâlini bulduktan sonra Mahbûb-i Hakíkí’ye gider.) Tasavvuf Mesleği’nde gidenler, önce mevcûdâta áşık olurlar. Daha sonra onların zevâl ve fenâlarını görmekle, o mecâzî mahbûblardan ellerini çekip Mahbûb-i Hakíkí’ye müteveccih olurlar. Hakíkat mesleği olan Risâle-i Nûr Mesleği ise, tálibini, mevcûdâta áşık ettirmeden, mevcûdâtın zevâl ve fenâsını göstermekle tálibinin yüzünü doğrudan doğruya Mahbûb-i Hakíkí’ye çevirir. Bu cihetten de Risâle-i Nûr Mesleği, daha kısadır.

Evvel emirde Mahbûb-i Hakíkí’ye muhabbetlerini hasredip mevcûdâta dolayısıyla muhabbet edenler, seyr u sülûklarında devâmlı muvaffakıyyete mazhardırlar. Önce mahlûkáta muhabbet edip onların zevâl ve fenâsını gördükten sonra Mahbûb-i Hakíkí’ye muhabbet edenler ise; daha hatarlı bir yolda seyr u süluk etmektedirler. Müellif (ra), bu konuda şöyle buyuruyor:

“Cenâb-ı Hakk’ın mâsivâsına yapılan muhabbet iki çeşit olur:

“Birisi: Yukarıdan aşağıya nâzil olur.

“Diğeri: Aşağıdan yukarıya çıkar. Şöyle ki:

“Bir insân en evvel muhabbetini Elláh’a verirse, onun muhabbeti dolayısıyla Elláh’ın sevdiği herşeyi sever ve mahlûkáta taksîm ettiği muhabbeti, Elláh’a olan muhabbetini tenkís değil, tezyîd eder.

“İkinci kısım ise, en evvel esbâbı sever ve bu muhabbetini Elláh’ı sevmeğe vesîle yapar. Bu kısım muhabbet, topluluğunu muhâfaza edemez, dağılır. Ve ba’zan da