Şerh

“Öyleyse, işte ey kardeşlerim! Siz de, size áid olmayan vazífeye harekâtınızı binâ etmekle karışmayınız ve Hálık’ınıza karşı tecrübe vaz’ıyyetini almayınız.” [239]

“Ubûdiyyet, emr-i İlâhîye ve rızá-i İlâhîye bakar. Ubûdiyyetin dâísi, emr-i İlâhî ve netîcesi, rızá-i Hak’tır. Semerâtı ve feváidi, uhreviyyedir. Fakat, ille-i gáiye olmamak, hem kasden istenilmemek şartıyla, dünyâya áid faydalar ve kendi kendine terettüb eden ve istenilmeyerek verilen semereler, ubûdiyyete münâfî olmaz. Belki, zayıflar için müşevvik ve müreccih hükmüne geçerler. Eğer o dünyâya áid faydalar ve menfaatler, o ubûdiyyete, o virde veyâ o zikre illet veyâ illetin bir cüz’ü olsa, o ubûdiyyeti kısmen ibtál eder. Belki o hásıyyetli virdi, akím bırakır, netîce vermez.

“İşte bu sırrı anlamayanlar, meselâ yüz hásıyyeti ve faydası bulunan Evrâd-ı Kudsiyye-i Şâh-ı Nakşibendîyi veyâ bin hásıyyeti bulunan Cevşenü’l-Kebîr’i, o faydaların ba’zılarını maksúd-i bizzât niyyet ederek okuyorlar. O faydaları göremiyorlar ve göremeyecekler ve görmeye de hakları yoktur. Çünkü, o faydalar, o evrâdların illeti olamaz ve ondan, onlar kasden ve bizzât istenilmeyecek. Çünkü, onlar fazlî bir súrette, o hális virde talebsiz terettüb eder. Onları niyyet etse, ihlâsı bir derece bozulur.

“Belki, ubûdiyyetten çıkar ve kıymetten düşer.

“Yalnız bu kadar var ki, böyle hásıyyetli evrâdı okumak için, zayıf insânlar bir müşevvik ve müreccihe muhtâcdırlar. O faydaları düşünüp, şevke gelip, o evrâdı sırf rızá-i İlâhî için, âhiret için okusa zarar vermez. Hem de makbûldür. Bu hikmet anlaşılmadığından, çoklar, aktâbdan ve Selef-i Sálihîn’den mervî olan faydaları görmediklerinden şübheye düşer, hattâ inkâr da eder.” [240]

Bu husústa Risâle-i Nûr’un birinci muhátabı olan merhûm Hacı Hulûsí Bey’in, Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri’ne arz ettiği şu gelecek hissiyyât-ı ulviyyesi, en güzel nümûne-i imtisâldir:

“Şöyle düşünüyordum: Eğer yalnız adüvv-i ekber olan nefsin hîlesinden ve cin ve ins ve şeytánların mekrinden emîn olayım diye herkes başını karanlığa çekse ve kendisi kûşe-i nisyâna çekilse veyâ çekilmek istese ve Álem-i insân ve Álem-i İslâm mühmel kalacak, kimsenin kimseye faydası olmayacak bir zamân olsa; ben dîn kardeşlerime bu nûrlu hakíkatleri iblâğ edeyim de Elláhü Zü’l-celâl nasıl şe’n-i

Lügat: semer(e), terettüb, harekât, menfaat, semerât, tecrübe, birinc, cevşen, hikmet, âhiret, inkâr, âhire, şübhe