Şerh

Bunların imtihân için verildiğini ve bir gün yok olacağını düşünmüyordu. Bunları kendisine ihsân eden kerem sáhibi Rabbine şükretmiyordu. Üstelik, âhirette de aynı ni’metleri hak ettiğini iddiá ediyordu. Ne kadar yanlış düşünüyor!.” [198]

Gelecek âyet-i kerîmeler de aynı ma’nâyı ifâde etmektedir:

اَفَرَاَيْتَ الَّذ۪ي كَفَرَ بِاٰيَاتِنَا وَقَالَ لَاُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًاۜ “(Gördün mü o kimseyi) o inkârcı şahsı ki; (Bizim âyetlerimizi) haşir ve neşre kádir olduğumuza delâlet eden kudret eserlerimizi ve özellikle uhrevî hayâtı bildiren beyânat-ı Kur’âniyyeyi (inkâr etti) küfre düştü (ve dedi ki:) ‘Eğer kıyâmet koparsa, başka bir Áleme gidilirse, (elbette bana mal ve evlâd verilecektir.) Orada da büyük bir varlık sáhibi olacağım.’ Bak! Şu câhilin bu garib iddiásına, kendisine ne büyük bir kıymet veriyor!.”

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًاۙ “Bu câhil ve mağrûr şahıs (gayba vâkıf mı olmuş? Yoksa, Rahmân’ın katında) Cennet’te kendisine mal ve evlâd verileceğine dâir (bir ahd mi edinmiş?) Bir İlâhî va’de nâil mi oldu da böyle bir iddiáya cür’et ediyor?”

كَلَّاۜ سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا “(Hayır, öyle değil!)  O câhil şahıs, bu iddiásında hatá ediyor! Ne gayba vâkıf olmuş, ne de Rahmân katında böyle bir ahd edinmiştir. (Biz, onun söylediğini elbette yazacağız.) Meleklere kaydettireceğiz ve o sözleri muhâfaza edip sarfettiği o sözler sebebiyle kendisini âhirette azâba uğratacağız. (Ve onun için azâbı arttırdıkça artıracağız.) Bu iddiásı yüzünden de azâbı artacak, devâm edip duracaktır.”

وَنَرِثُهُ مَا يَقُولُ وَيَأْت۪ينَا فَرْدًا “(Ve onun) öyle boş bir iddiáda bulunan şahsın (dediklerine) onun yanında bulunan mal ve evlâda (biz vâris olacağız.) Onun ölümü ile bunlar, elinden tamâmen çıkacak, mal ve evlâdı bize kalacaktır. (Ve o) şahıs, (Bize) kıyâmet gününde (tek başına gelecektir.) Dünyâdaki malından, evlâdından da istifâde edemeyecektir. Nerede kaldı ki; âhirette ayrıca mala, evlâda sáhib   olabilsin!” [199]

Lügat: elbette, udre(t), uhrevî, âhiret, dilir, inkâr, istif, vâris, âhire