Şerh

değil. Onun içindir ki, ehl-i hakíkat keşf ve kerâmetteki ezvâk ve envâra ehemmiyyet  vermiyorlar, belki  ba’zan  kaçıyorlar, setrini  istiyorlar.” [160]

“Şimdiye kadar ben yalnız îmân hakíkatini düşünüp, ‘Tarîkat zamânı değil, bid’alar mâni oluyor’ dedim. Fakat, şimdi, sünnet-i Peygamberî dâiresinde, bütün on iki büyük tarîkatın hulâsası olan ve tarîklerin en büyük dâiresi bulunan Risâle-i Nûr dâiresi içine, her tarîkat ehli kendi tarîkatı dâiresi gibi görüp girmek lâzım ve elzem olduğunu bu zamân gösterdi."[161]

“İmâm-ı Rabbânî ve Müceddid-i Elf-i Sânî Ahmed-i Farukî (ra) demiş: ‘Hakáik-ı îmâniyyeden birtek mes’elenin inkişâfı ve vuzúhu, benim ındimde binler ezvâk ve kerâmâta müreccahtır. Hem bütün tarîkatlerin gáyesi ve netîcesi, hakáik-ı îmâniyyenin inkişâfı ve vuzúhudur.’

“Mâdem şöyle bir tarîkat kahramânı böyle hükmediyor. Elbette hakáik-ı îmâniyyeyi kemâl-i vuzúhla beyân eden ve esrâr-ı Kur’âniyyeden tereşşuh eden ‘Sözler’, velâyetten matlûb olan netîceleri verebilirler.” [162]

 “Feyzi kardeşim!

“Sen Isparta vilâyetindeki kahramânlara benzemek istiyorsan, tam onlar gibi olmalısın. Hapishanede -Elláh rahmet eylesin- mühim bir şeyh ve mürşid ve câzibedâr bir Nakşî evliyâsından bir zât, dört ay mütemâdiyyen Risâle-i Nûr’un elli altmış şâkirdleri içinde celbkârâne sohbet ettiği hâlde, yalnız birtek şâkirdi muvakkaten kendine çekebildi. Mütebâkısi, o câzibedâr şeyhe karşı müstağnî kaldılar. Risâle-i Nûr’un yüksek, kıymetdâr hizmet-i îmâniyyesi onlara kâfî olarak kanâat veriyordu.

“O şâkirdlerin gáyet keskin kalb ve basíreti şöyle bir hakíkati anlamış ki: Risâle-i Nûr’a hizmet ise, îmânı kurtarıyor; tarîkat ve şeyhlik ise, velâyet mertebeleri kazandırıyor. Bir adamın îmânını kurtarmak ise, on mü’mini velâyet derecesine çıkarmaktan daha mühim ve daha sevâblıdır. Çünkü, îmân, saádet-i ebediyyeyi kazandırdığı için bir mü’mine, küre-i Arz kadar bir saltanat-ı bâkıyyeyi te’mîn eder. Velâyet ise, mü’minin Cennetini genişlettirir, parlattırır. Bir adamı sultán yapmak, on neferi paşa yapmaktan ne kadar yüksek ise, bir adamın îmânını kurtarmak,

Lügat: küre-i arz, peygamberî, ehl-i hak, peygamber, saltanat, tereşşuh, elbette, kurt(a), mertebe, ediyye, farukî, hizmet, sünnet, âdiyye