Şerh

on adamı velî yapmaktan daha sevâblı bir hizmettir.

“İşte bu dakík sırrı, senin Ispartalı kardeşlerin bir kısmının akılları görmese de umûmunun keskin kalbleri görmüş ki, benim gibi bî-çâre günâhkâr bir adamın arkadaşlığını evliyâlara, belki de eğer bulunsaydı müctehidlere dahi tercîh ettiler.

“Bu hakíkata binâen, bu şehre bir kutub, bir gavs-ı âzam gelse, ‘Seni on günde velâyet derecesine çıkaracağım’ dese, sen Risâle-i Nûr’u bırakıp onun yanına gitsen, Isparta  kahramânlarına  arkadaş  olamazsın.” [163]

“Mühim bir hakíkati, bu hakíkat münâsebetiyle bu zamânda ehl-i medreseye ve hocalara taalluk eden bir mes’eleyi beyân ediyorum. Şöyle ki:

“Eski zamândan beri ekser yerlerde medrese táifesi, tekkeler táifesine serfürû etmiş, ya’nî inkıyâd gösterip onlara velâyet semereleri için mürâcaat etmişler. Onların dükkânlarında ezvâk-ı îmâniyyeyi ve envâr-ı hakíkati aramışlar. Hattâ, medresenin büyük bir álimi, tekkenin küçük bir velî şeyhinin elini öper, tâbi’ olurdu. O âb-ı hayât çeşmesini tekkede aramışlar. Hâlbuki, medrese içinde daha kısa bir yol, hakíkatin envârına gittiğini ve ulûm-i îmâniyyede daha sáfî ve daha hális bir âb-ı hayât çeşmesi bulunduğunu ve amel ve ubûdiyyet ve tarîkattan daha yüksek ve daha tatlı ve daha kuvvetli bir tarîk-ı velâyet, ilimde, hakáik-ı îmâniyyede ve Ehl-i Sünnetin ilm-i kelâmında bulunmasını, Risâle-i Nûr, Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyân’ın mu’cize-i ma’neviyyesiyle  açmış,  göstermiş;  meydândadır.” [164]

“Bir zamân kalbime geldi, niçin Muhyiddîn-i Arabî gibi hárika zâtlar sahâbelere yetişemiyorlar? Sonra namâz içindeسُبْحَانَ رَبِّىَ اْلاَعْلٰى  derken, şu kelimenin ma’nâsı inkişâf etti. Tam ma’nâsıyla değil, fakat bir parça hakíkatı göründü. Kalben dedim: Keşki birtek namâza bu kelime gibi muvaffak olsaydım; bir sene ibâdetten daha iyi idi. Namâzdan sonra anladım ki; o hátıra ve o hâl, sahâbelerin ibâdetteki derecelerine yetişilmediğine bir irşâddır.

“Evet, Kur’ân-ı Hakîm’in envârıyla hâsıl olan o inkılâb-ı azím-i içtimâíde, ezdâd biribirinden çıkıp ayrılırken; şerler bütün tevâbiıyle, zulümâtıyla ve teferruátıyla ve hayır ve kemâlât, bütün envârıyla ve netâiciyle karşı karşıya gelip, bir vaz’ıyyette

Lügat: ehl-i sünnet, ilm-i kelâm, semer(e), medrese, taalluk, binâen, hizmet, kelime, sünnet