Şerh

táifeye hak ve hakíkati sáfî, gölgesiz, perdesiz bir súrette ve evhâm ve şübehâta meydân vermeyecek bir bedâhette göstermektedir. Bu sebeble, Kur’ân’ın sırr-ı i’câzını izhâr eden Risâle-i Nûr’un verdiği ma’rifet, İlm-i Felsefe, İlm-i Kelâm ve İlm-i Tasavvuf’dan gelen ma’rifetlerin pek fevkındedir. Risâle-i Nûr, hem Tasavvuf, hem Kelâm ilminde tecdîd yapan Kur’ânî bir meslektir ve o ilimleri, Kur’ân’a bağlamıştır. Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri, bu noktalara şöyle işâret etmiştir:

“Ehl-i velâyetin amel ve ibâdet ve sülûk ve riyâzetle gördüğü hakíkatler ve perdeler arkasında müşâhede ettikleri hakáik-ı îmâniyye, aynen onlar gibi, Risâle-i Nûr, ibâdet yerinde, ilim içinde hakíkate bir yol açmış; sülûk ve evrâd yerinde, mantıkí bürhânlarla ilmî hüccetler içinde hakíkatü’l-hakáika yol açmış ve ilm-i tasavvuf ve tarîkat yerinde, doğrudan doğruya ilm-i kelâm içinde ve ilm-i akíde ve usûl-i dîn içinde bir velâyet-i kübrâ yolunu açmış ki; bu asrın hakíkat ve tarîkat cereyânlarına galebe çalan felsefî dalâletlere galebe ediyor, meydândadır.” [130]

“Evliyâ dîvânlarını ve ulemânın kitâblarını çok mütálea eden bir kısım zâtlar taraflarından soruldu:

“‘Risâletü’n-Nûr’un verdiği zevk ve şevk ve îmân ve iz’án onlardan çok kuvvetli olmasının sebebi nedir?’

“Elcevâb: Eski mübârek zâtların ekseri dîvânları ve ulemânın bir kısım risâleleri, îmânın ve ma’rifetin netîcelerinden ve meyvelerinden ve feyizlerinden bahsederler. Onların zamânlarında îmânın esâsâtına ve köklerine hücûm yoktu ve erkân-ı îmân sarsılmıyordu. Şimdi ise köklerine ve erkânına şiddetli ve cemâatli bir súrette taarruz var. O dîvânlar ve risâlelerin çoğu hás mü’minlere ve ferdlere hıtáb ederler; bu zamânın dehşetli taarruzunu def’ edemiyorlar.

“Risâletü’n-Nûr ise, Kur’ân’ın bir ma’nevî mu’cizesi olarak îmânın esâsâtını kurtarıyor ve mevcûd îmândan istifâde cihetine değil, belki çok delîller ve parlak bürhânlarla îmânın isbâtına ve tahkíkıne ve muhâfazasına ve şübehâttan kurtarmasına hizmet ettiğinden, herkese bu zamânda ekmek gibi, ilâc gibi lüzûmu var olduğunu dikkatle bakanlar hükmediyorlar.

“O dîvânlar derler ki: ‘Velî ol, gör; makámâta çık, bak, nûrları, feyizleri al.’

Lügat: ilm-i kelâm, tasavvuf, cereyân, dehş(e), felsefe, felsefî, kurt(a), taarruz, dehşet, dikkat, ekseri, hizmet, hüccet, şiddet, istif, şübeh