Şerh

Ya’nî: “Umarım ki; Şâh-ı Dehlevî beni kendine mürîd olarak kabûl eder, dergâhından reddetmez. Biliyorum ki, nâ-ehilim. Bununla berâber, lâyık olmadığım hâlde, kabûlüm için, Gavs-ı Geylânî ile Şâh-ı Nakşibendî’den medet beklerim.” 

Biz de aynı fıkrayı şöyle söylüyoruz: “Yâ Rab. Bizler, nâ-ehiliz. Kur’ân şâkirdliğine ve Risâle-i Nûr talebeliğine lâyık değiliz. Bununla berâber, Senin dergâhında başta Kur’ân-ı Hakîm’i, Resûl-i Ekrem (asm)’ı, gelip geçmiş cümle enbiyâ ve evliyâyı, Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretlerini ve Hacı Hulûsí Bey’i şefâatçi ediyoruz. Onların şefâatlerine cümlemizi mazhar eyle! Onların hürmetine bizleri, Kur’ân şâkirdliğine ve Risâle-i Nûr talebeliğine kabûl buyur. Bizden râzı ol. Muhabbetulláh, muhabbet-i kelâmulláh ve muhabbet-i Resûlulláh ile bizleri serfirâz eyle. Âmîn.”

“Acz”, Ma’bûd-i Bi’l-hak ma’nâsında olan Elláh isminin tecellîsinden geliyor. Elláh kelimesinin ma’nâsı bütün esmâ-i İlâhiyyeyi ihtivâ etmekle berâber, asıl iki ismin ma’nâsını ihtivâ eder:

Biri: “İlâh” ve “Ma’bûd” isimleridir.

Diğeri: “Hâkim” ismidir.

Demek, Ma’bûd-i Bi’l-hak O’dur; Hâkim-i Álem de O’dur. Bütün Álem O’na ibâdet ettiğine göre, tekvînî ve teklîfî kánûnları da O koymuştur. Zîrâ, ibâdet, bir kánûn dâiresinde olur. O kánûnu vaz’ eden Zât’ın mutlaka “Hâkim” olması lâzım gelir. Bu iki isim, biri birisiz olmuyor.

Şu Álemde zamân bir ip, bir şerîttir ki; herkesi asıp i’dâm ediyor; hîçbir mevcûd, zamânın elinden ve zamânın sebeb olduğu mevt ve fenâdan, zevâl ve firâktan, belâ ve musíbetten, ta’mîr ve tahrîbden kendini kurtaramıyor. Demek, bütün mevcûdât ácizdir. Ölümün elinden kurtulmanın tek çâresi vardır. O da, zamânı durdurmaktır. Zamânı durdurmak için de gece ve gündüzün ve mevsimlerin deverânına engel olmak, bunun için de zerreden tâ Güneş Sistemine kadar bütün mevcûdâtta hükümfermâ olan harekâta “Dur!” demek lâzımdır. Zîrâ, zamân, kâinâttaki harekâtın netîcesinde vücûd bulmaktadır. Mâdem Álemdeki hareketin önüne geçilmiyor. Mâdem gece ve gündüzün ve mevsimlerin vücûd bulmasına engel olunamıyor. Mâdem zamân durdurulamıyor. Öyle ise, bu dünyâda herkes ölüme mahkûmdur. İşte, ehl-i küfür ve dalâletin zamâna ve feleğe düşmânlıkları bu sırdandır. Cenâb-ı Hak, onların bu düşmânlıklarını şöyle haber vermektedir:

Lügat: muhabbet, hareket, harekât, kurt(a), dergâh, kelime, mahkûm, mevsim, sistem, beliğ, ismid, sinin