ŞERH

KEŞİF VE KERÂMETLER, HAKÍKÍ MAKSÚD DEĞİLDİR

 

İmâm-ı Rabbânî (ks), keşif ve kerâmetlerin maksúd-i hakíkí olmadığını; kerâmetin fazla olmasının, o kişinin daha makbûl ve derecesinin daha yüksek olduğuna alâmet olmadığını; velâyet-i kübrâ sáhibi büyük velîlerde kerâmetlerin, velâyet-i suğrâ sáhiblerine nisbeten daha az olduğunu; keşif ve kerâmetlerin îmânı kuvvetlendirmek için verildiğini; îmânları yakín mertebesinde olanların, keşif ve kerâmete ihtiyâcları olmadığını ve hakíkí keşfin, esmâ-i İlâhiyyeyi keşfetmek olduğunu şöyle îzáh etmektedir:

“Şeyhlerin şeyhi, ‘Avârif’ isimli kitâbında, şeyhlerin kerâmetlerini ve onlarla alâkalı háriku’l-áde hâlleri anlattıktan sonra der ki:

“ ‘Bunların hepsi, Elláh’ın hibeleridir. Bunlar, bir cemâate açılır ve ihsân edilir. Bu gibi şeylerin kendinde bulunmadığı bir kişi, ba’zan onlardan üstün de olabilir. Bunların hepsi, îmân ve yakíni kuvvetlendirmek içindir. Her kime hális yakín ihsân edilirse, böyle şeylere ihtiyâcı kalmaz.’ ” [97]

Hem İmâm-ı Rabbânî (ks) Hazretleri, aynı mektûbunda şöyle buyurmaktadır:

“Háriku’l-áde hâller iki kısımdır:

“Birinci Kısım: Vâcib Teálâ’nın Zâtıyla ve O’nun sıfât ve fiilleri ile alâkalı ve nazar-ı aklın tavrının háricinde ve mu’tâd olan örfe muhálif, háriku’l-áde ilimler ve ma’rifetlerdir. Cenâbı Hak, hás kullarını bunlarla imtiyâzlı kılmıştır.

“İkinci Kısım: Mahlûkâtın súretlerini keşfedip, Álemle alâkalı gaybî husúsları haber vermektir.

“Birinci kısım; hak ehline ve ma’rifet ehline mahsústur. İkinci kısım ise, hak ehline de bâtıl ehline de şâmildir. Zîrâ bu, istidrâc ehlinde de olur.

“Birinci kısım, Cenâb-ı Hak katında i’tibârlı ve şereflidir. Çünkü, evliyâulláha mahsústur. Burada düşmânlarının ortaklığı yoktur. İkinci kısım ise; avâmın yanında i’tibârlıdır. Onların gözlerinde büyük ve değerlidir. Hattâ, bu tür hárika hâller,

Lügat: nisbeten, mertebe, alâmet, birinc, nisbet, dilir, sinin, vâcib