بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

اَلْحَمْدُ ِللّٰهِ  رَبِّ الْعَالَم۪ينَ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلٰى رَسُولِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِه۪ وَصَحْبِه۪ اَجْمَع۪ينَ

TAKDÎM

Mevcûdâtta o kadar muazzam ve muhteşem bir eser-i san‘at görünüyor ve mahlûkát, bir kánûn dâiresinde ve o kadar intizámla vücûda geliyor ki; bunları sebeblerin yaratması veyâ bu varlıkların kendi kendine olması veyâhúd onların “kör, sağır, şuúrsuz” tabîatlarının gereği vâr olmaları imkân ve ihtimâl dâhılinde değildir.

Bütün mevcûdât, mektûbât-ı Rabbâniyye ve merâyâ-yı Sübhâniyye ve me’mûrîn-i İlâhiyyedirler. Kâinâta “Alîm ve Hakîm”, “Kadîr ve Ádil” isimlerinin tecellîlerine mazhar olması noktasında bakılsa; mevcûdât-ı álemin her biri, “İmâm-ı Mübîn” ve “Kitâb-ı Mübîn”den istinsâh edilen birer “mektûb” olur. Bu mektûbların asılları “Levh-i Mahfûz”da ilm-i İlâhî ile yazılmış, akisleri de kudret-i İlâhiyye ile álemde maddeten yazılır.