İkinci İşâret/Şerh

Meselâ; Hazret-i Mûsâ’ya verilen yed-i beyzá mu‘cizesi, onun nûrundan kaynaklanmaktadır. Hem Mûsâ (as) Túr-i Sînâ’da Elláh’a münâcât ederken, Resûl-i Ekrem (asm) vâsıtasıyla münâcât etmiştir. Hazret-i Mûsâ (as)’ın Tuvâ Vâdîsi’nde ağaçtaki tecelliyyâta mazhariyyeti, Nûr-i Muhammedî (asm)’dan gelmiştir. Oradaki hıtáb da, Resûl-i Ekrem (asm) vâsıtasıyla onun kulağına gelmiştir. Hazret-i Yûsuf (as)’ın güzelliği de, Resûl-i Zî-şân (asm)’ın rûhâniyyetinin aksi ile olmuş ki; o zât, Güneş gibi parlıyordu. Ken‘an Kuyusu’nda izn-i İlâhî ile onu muhâfaza eden, Nûr-i Muhammedî (asm) idi. Kezâ, onu, Elláh’ın izniyle Mısır’a Azîz yaptıran da yine o nûr idi. Hazret-i Ísâ (as), emvâtı ihyâ ederken, onun hakíkatinden meded istiyordu. Zîrâ, ondan meded almadan hîç bir peygamber mu‘cize gösteremez. Kezâ, hîç bir evliyânın, hîç bir kerâmeti yoktur ki, Peygamber Efendimiz (asm)’a tevessül etmeden zuhûr etmiş olsun. Resûl-i Ekrem (asm)’ın bu büyüklüğü, doğrudan doğruya Elláh’ın ona bir lütfu ve ihsânıdır.

Bütün peygamberân-ı izámın da‘vâlarının sádık olduğuna dâir delîl gösterdikleri mu‘cizeleri, Peygamber Efendimiz (asm)’ın delîllerinden ve mu‘cizelerinden hakíkat-i Muhammediyye (asm) vâsıtasıyla onun nûrundan onlara verilmiş ve o nûrdan iktibâs olunmuş lem‘alardır. Onun peygamberlik sofrasından onlara ikrâm edilen birer ni‘mettir. O hâlde, bütün peygamberlerin izn-i İlâhî ile gösterdikleri mu‘cizeler, aynı zamânda onun mu‘cizeleri sayılır. İmâm Buseyrî, “Kasíde-i Bürde” adlı eserinde bu hakíkati şu fıkralarıyla şöyle dile getirmiştir: 

Lügat: peygamberân, muhammedî, peygamber, muhammed, ariyyet, ediyye, efendi