Risâle-i Nûr, hakíkat mesleğidir. Hakíkat ise, kâinât âyînesinde görünen esmâ ve sıfât-ı İlâhiyye demektir. Kâinât ve insân ise; o esmânın gölgeleri ve âyîneleridir. Risâle-i Nûr, hakíkat mesleği olduğu için, şâkirdine, mevcûdât âyînelerinde tecellî eden esmâ ve sıfât-ı İlâhiyyeyi ders verir; álemde tezáhür eden cemâl, kemâl ve ihsânın, tecelliyyât-ı esmâdan geldiğini; bütün mevcûdâtın mâhiyyeti ise acz, fakr, naks ve kusúrdan ibâret olduğunu ta‘lîm buyurur. 

Suâl: “Cennet hayâtında ölüm olmayacağına göre; acz, fakr, naks ve kusúr da olmayacak demektir. O zamân insân, orada esmâ-i İlâhiyyeyi nasıl seyr edecek?”

Elcevâb: Bu dünyâda insân, sırr-ı imtihândan dolayı, ma‘nen terakkí ederek, zamâna bağlı olarak âsâr perdesi arkasında esmâ-i İlâhiyyeye ancak intikál edebilir. Cennet ise, imtihân, teklîf ve terakkí yeri olmadığı ve orada zamân mefhûmu bulunmadığı için, insân, esmâ-i İlâhiyyeyi vâsıtaya, tefekkür ve terakkíye ihtiyâc kalmadan âyîne-i rûhunda derecesine göre doğrudan doğruya seyr eder. Hóca-i Ahrâr gibi Elláh’ın ba‘zı hás velîleri, dünyâda dahi aynı hâle mazhar olmuşlardır.

Suâl: “Dünyâda dahi ba‘zı hás velîlerin bu hâle mazhar olmasının hikmeti nedir?”

Elcevâb: Tavzíf ve ta‘lîmdir. Ya‘nî, Cenâb-ı Hak, ehl-i îmâna Cennet’te ihsân edeceği böyle bir hâlin vücûdunun hak ve sâbit olduğunu, o hás velîlerine dünyâda bi’z-zât taddırarak ve yaşatarak mü’minlere bu hakíkati ders vermeleri için mürşid olarak ta‘yîn etmiştir.